Madhyamar-kindergarten

 kindergarten முதல் college வரை

( கல்லறை வரையும் கூட)

டீல் தான் எப்பவும் லைஃப்ல..ஸ்கூல் அட்மிஷனுக்கு சுக்லாம்பரதரம் போட்ட நேரம். வீட்டுக்காரர் கிட்ட 'அபியும் நானும்' ஐஸ்வர்யா மாதிரி கண்டிஷனுடன்..'

 capitals to capitation fee வரை உங்க syllabus. கரோல் பாக்..கத்திரிக்காய் எல்லாம் என்னோடுதுனு பாகம் பிரிச்சாச்சு. 

நடுக்கத்தோடு பிரின்சிபால் ரூம் கதவை தட்ட..ரம்பம்பம் .ஆரம்பம்..ரம்பம்பம் ..பேரின்பம் ..intro எல்லாம் முடிஞ்சது .

பக்கத்திலிருந்த coordinator ஐ பார்த்தபடி principal ' கேள்விகளை நீ கேட்கிறாயா..நானே கேட்கட்டுமா என்ற தொனியில்..

தொண்டையில் கிச் கிச் கணைத்தபடி  coordinator என் கணவரைப் பார்த்தபடி being an engineer we hope that you will help your daughter in her studies. வேகமா அவர் மண்டையாட்ட..கேள்விகள் இப்போ என்னை குறி வைத்து..

' உங்களுக்கு பாடத் தெரியுமா..ஆடத் தெரியுமா..(rhymes சொல்லி கொடுக்க)

கதை சொல்லத் தெரியுமா..

copy, paste தெரியுமா..கட் பண்ணி ஒட்டத் தெரியுமா..collage தெரியுமா.. 

வீட்டில  magazines வாங்கறீங்களா..அதுல வர அட்வெர்டைஸ்மெண்ட் எல்லாம் collect பண்ணி வெச்சிருக்கீங்களா..see we want creativity in every project we do. 

well..

ஆலாய்ப் பறந்த அட்மிஷன் அல்வா மாதிரி கிடைக்க..

welcome to our ________ group of institutions. these years are going to be very crucial for  your child ...coordinator கை குலுக்குவார். 

இதே கதை தான் ஒவ்வொரு ஊர்..ஒவ்வொரு கிளாஸும் மாறும் போது..these years are going to be very crucial in your child's life. 

middle school வந்தபோதும்..மீண்டும் orientation. 

mike பிடித்த madam கள் மழையாய்  advice. 

அம்மாக்களின் மொழி அறிவு பெருகும் நேரம். 

கதை, கவிதை, கட்டுரை ( எங்கே போனாலும் ஹிந்தி இங்கிலீஷ்  புஸ்கதம் வாங்கி அடுக்கப்படும்).

 science project ..பல்பு மாட்டி respiratory system, nervous system எல்லாம் செய்யணும்..

இருக்கும் அறிவு பத்தாத நிலையில் விலை கொடுத்து சந்து பொந்து தேடி project ready made ஆ விற்பவர் காலில் விழுந்து வாங்கினால் internal லில் அரை மார்க் கூடும். 

அடுத்த ஊர் அடுத்த ஸ்கூல்..அதே welcome address.. இன்னும் கொஞ்சம் extra பயமுறுத்தலுடன்.ரிசல்ட் ரொம்ப முக்கியம். hardஆ hard work பண்ணனும்.

கொட்டும் மழையிலும், கொளுத்தும் வெயிலிலும், quilt லிருந்து வெளிவரா முடியா குளிரிலும்...குழந்தைகள் படிப்பு. 

அப்பாடா..ஒரு வழியா.இப்போ இறுதி கட்டத்துக்கு வந்தேன்..அதான் காலேஜ்க்கு.

அதே பல்லவி,சரணம்..இன்னும் improvised version. ' we prepare the students to face corporate pressures'

இது என்னடா...இந்த அம்மாவுக்கு வந்த சோதனை.. 

படுக்கை தட்டி தூங்கபோகும் போது..டொக் டொக்னு மெசேஜ் மழை பெண்ணின் வாட்சப்பில் பொழியும்..தூங்காத விழிகள் நாலாய் நாங்க மாறணும்..

விடியறதுக்குள்ள ஒரு கம்பெனி ஆரம்பிச்சு, பேர் சூட்டி, பொருளை வித்து, profit காண்பிச்சு, மார்க்கெட் சர்வே எடுத்து..competitor strategy analyse பண்ணி, மாத்திரை போட்டுக்க போகும் அப்பாவை , மைக் பிடிச்சு இண்டெர்வியூ பண்றம மாதிரி ஃபோட்டோவும் எடுத்து...audio ,video எல்லாம் ஒட்டி ஒரு ppt பண்ணி printout எடுக்க 'போயேப் போச்சு தூக்கம்..

நான் கிளாஸில் தூங்கிக்கறேன்மா என்று..app ல் எடுக்கும் attendance ..ஆப்பு அடிக்குமுன் அவள் ஓட..

ஆறிப்போன காபி டம்ளருடன்..இப்படித்தான்...நம்ம வாழ்க்கை..

this is going to be a crucial phase என்று..

present ஐ அனுபவிக்க நேரமுன்றி..எதிர்காலத்த்தை நோக்கி எகிறிப் பாய்ந்தபடி.

ஜன்னல் திறக்கிறேன்..வேலைக்கு போகும் தன் மகனை ஆதரவாய் தலையை கோதியபடி..' இப்ப ஓடாம எப்படா ' என்றபடி இன்னோரு அம்மா.

மீளு..மீளு

Madhyamar- பாதித்த படைப்பு

 #என்னைபாதித்தபடைப்பு

' என்ன இன்னிக்கு உங்க அம்மா வரலை.

 வீட்ல விசேஷம். நிறைய பாத்திரம் வுழும். இருந்து எல்லாத்தையும் தேச்சு துடைச்சு குடுத்துட்டு போய்டு'  எசமானியம்மாள் சொன்னதற்கு தலையாட்டி ஒவ்வொரு பாத்திரமா பக்கெட்டுக்குள் ரொப்பிய தண்ணியில் சர்வ ஜாக்கிரதையா வேலையை செய்ய ஆரம்பித்தாள் முனியம்மாவின் பெண் அழகி.

ஒவ்வொரு பாத்திரத்திலும் சரியாக ஒட்ட வழிக்கப்படாமல் காயும் குழம்பும் ரசமும் மோரும். ..

'முதல்ல ஒரு தடவை எல்லாத்தையும் கழுவிட்டு அப்பறமா சபீனா போட்டு தேய்.' 

எசமானியின் குரல் ஆணை.

ஒவ்வொரு அண்டாவும் குண்டாவும் அலம்பிய பின் கையில் வீசிய வாசனை ..இதுவரை அவள் அறிந்திராத சமையல் வாசனை.

இப்படி கூட சாப்பாடு இருக்கா என்ற வியப்பிலேயே வேலை செய்தாள் அழகி.

குழி குழியாக தட்டுகள் விழ ..அதன் மேல சரியாக எடுக்கப்படாமல் ஒட்டியிருக்கும் இட்லி துகள்கள். என்ன வாசனை..

இந்த தூளே இத்தனை பஞ்சாட்டாம் இருக்கே..அப்ப அந்த முழு இட்லி எப்படி சுவையா இருக்கும். மனசுக்குள் மல்லிப்பூ இட்லி சாப்பிடும் கனவுடன் அழகி.

' வேலை முடிச்சிட்டேன்மா' 

இரு இரு சாப்பாடு தரேன் ..எசமானியின் அன்புக் கட்டளை.

அலுமினிய டப்பாவில் எதோ அடைத்து தந்தாள்.

வீட்டுக்கு ஓடிய அழகி ' அம்மா இங்கே வாயேன் ..சாப்பாடு கொண்டாந்திருக்கேன்'

டப்பாவைத் திறந்த போது ..உள்ளிருந்து எட்டிப் பார்த்தது பழைய சோறும் பச்சை மிளகாயும்.

'அம்மா..நம்ம எப்போ மா இட்லியெல்லாம் சாப்பிடுவோம். '

இப்படி முடியும் கதை..

இதைப் படித்த போது பத்து வயதிருக்கும் எனக்கு. விகடனோ குமுதத்திலோ வந்த கதை.

எழுதியது யார் என்று நினைவில்லை.

வாழ்க்கையில் சங்கல்பம் செய்ய வைத்த கதை அந்த கதாபாத்திரம் அழகி. 

எங்கள் வீட்டுக்கு வரும் வலது கரங்கள் என்றுமே இப்படி ஏமாந்ததில்லை.

Madhyamar- ஏமாறாதே

 #ஏமாறாதே_ஏமாறாதே

'யார் தான் என் போல் ஏமாந்த சோணகிரி..அட யார் தான் என் போல் ஏமாந்த சோணகிரி'..இந்த TMS நரம்பு புடைக்க பாடற பாட்டை கேட்கும்போதெல்லாம் ..ரிங் ரிங்கா சுத்தி flash back போய்டுவேன்.

peer pressure ..இதிலேர்ந்து யாராவது தப்பிக்க முடியுமா?

தேஹ்ராதூனில் ..பல்ட்டன் பஜாரில் பேரம் பேசிக் கொண்டிருந்த நேரம்..' நீங்க தமிழா? ' அவங்க கேட்டபோது தேன் வந்து காதில் பாய..

நட்பு உருவாக..இறுக..நான் அவங்க வீட்டுக்கு போக..அவங்க எங்க வீடுக்கு வர..

'

டிஃபன்சில் அவங்க வீட்டுக்காரர் பெரிய பதவியில் இருந்ததால் பீரங்கி தவிர எல்லாப் பொருளும் காண்டீன் ரேட்டில் எல்லா நட்புக்கள் வீட்டிலும் குவியும்.

தேவையோ தேவையில்லையோ ' நல்ல ஐட்டம் வாங்கி வெச்சுக்கோங்க' நு வீடு ரொம்ப ஆரம்பிச்சது.

அப்போ ஒரு நாள் அவங்க வீட்டுக்கு சென்ற போது என்னிக்கும் இல்லாத திருநாளாய் கம்ப்யூட்டர் முன்னாடி ்உட்கார்ந்து ஏதோ சீரியஸா க்ளிக் பண்ணியபடி இருந்தா.

என்ன அதிசயம் இன்னிக்கு. கம்ப்யூட்டர் ல வேலைநு நான் கேட்க ..என் கெட்ட நேரம் அந்த் கேள்வியில் ஆரம்பிச்சது.

 

' நீங்களும் பண்ணிப் பாருங்க ஒரு சாம்ப்பிளுக்கு என்றாள். புதை குழியில் லேசா காலை விட்டேன்.

அட இவ்வளவுதானானு நான் கேட்க..

ஆமாங்க..நான் ஒரு மாசத்துக்கு இது மாதிரி 4 சர்வே செய்தால் உங்க பாங்க் அக்கெளண்ட்டில் மாசம் கரெக்டா 4000 ரூபாய் க்ரெடிட் ஆகிடும் .

ஆட்கள் introduce செய்தால் incentive உண்டு.

ஜொள்ளு விட்டபடி நான்.

அடடே..ஒரு வேலை செய்யாமல் இப்படி வெட்டியா ஒரு சர்வேக்கு/4000 ரூபாயா.?

இப்படி கேட்டதும் அவங்க கதை ஆரம்புச்சா..

இது "Speak Asia" நு பெரிய கம்பெனி.

நாம முதல்ல ஒரு 11000 ரூபாய் கட்டணும்.

நமக்கு மாசாமாசம் 4000 ருபாய் சர்வே முடிச்சத்தும் கிடைக்கும். 

வீட்டுக்காரர் கிட்ட சொன்னதும ' நமக்கு உழைக்கிறதே ஒட்டலை..இதுல இப்படி ஒரு குறுக்கு வழியா..ஏமாந்து போவேனு எச்சரிக்கை எண் ஏத்திட்டாரு.

என் ஃப்ரண்டுக்கிட்டேர்ந்து ஃபோன் மேல ஃபோன். வீட்டுக்கு வரும்போதெல்லாம் 'நான் சொன்னேன் ..நீங்க தான் சேர மாட்டேங்கறீங்க. என் மேல அவ்வளவு தான் உங்களுக்கு நம்பிக்கை யா'னு ஒவ்வொரு முறையும் டென்சன் ஏத்த ஆரம்பிச்சாங்க.

என் பாங்க் விவரமெல்லாம் தர மாட்டேன் என்ற வூட்டுக்காரர் மறுக்க..ஒரு சுப யோக சுப தினத்தில் ப்ரஷர் தாங்காமல் 

புதுசா ஒரு பாங்க் அக்கெளண்ட் ஆரம்பிச்சேன்.

ஆன்லைன் , IFSC code  எல்லாம் கொடுத்தால் தான் 4000 ருபாய் மாசம் லம்ப்பா வரும் என்று தொங்கிய நாக்குடன்.

11000 ரூபாய் கொடுத்ததும் திறந்திடு சீஸேனு சொல்ல login and pass word கிடைச்சது.

முதல் புதன்கிழமை. இஷ்ட தெய்வமெல்லாம் வேண்டி உப்பு சப்பிலாத கேள்விக்கு பதில் சொல்லி முடிக்க..ஆகா..வரப் போற முதல் நாலாயிரத்தில் என்னென்ன வாங்கி அசத்தலாம்னு மனசு கண்க்கு போட..

இரண்டாவது வாரம்..முடிஞ்சதும் ..இன்னும் ரெண்டே ரெண்டு..சுளையா நாலாயிரம்..

மூணாவது வாரம் ஏதோ சோப்பு கம்பெனி ஸர்வே.. நல்ல சோப்புனு சர்டிஃபிகேட் கொடுத்து சோப்பு போட்டு..

நாலாவது வாரம்..புதன்கிழமை..

கம்ப்யூட்டரை கும்பிட்டு  log in ,pass word குடுத்தாச்சு. wait for the survey நு சுத்திண்டே இருக்க.. என் வயித்திலும் கொஞ்சம் புளி கரைக்க ஆரம்பிச்சது.

என் தோழி ஃபோன் நம்பர் out of reach.

நாலாயிரம் கனவு கொஞ்சம் கிலியில் இப்போ.

என் வூட்டுக்காரர் கிட்டேர்ந்து ஃபோன்.

 'TV கொஞ்சம் போடறியா.. உன்னோட 'Speak Asia' லட்சணம் மைக் வெச்சு கூவிண்டிருக்கான் பாருனு லைன் கட் பண்ணிட்டார்.

எல்லார் கண்லயும் மண்ணைத் தூவி , பண மூட்டையுடன் Speak Asia ..சத்தமே இல்லாமல்

silent Asia ஆகி..என்னை மாதிரி பலரின் காசை லபக்கிட்டு..விட்டான் ஜூட்..

பிறகு என் ஃப்ரண்டும் தன்னால் தான் பலருக்கும் நஷ்டம் என்று எங்களிடமிருந்து ஒதுங்கி விட்டாள்.

எவ்வளவு முயன்றும் அவளை ்convince செய்ய முடியவில்லை.

சில ஆயிரங்கள் கொடுத்து கிடைத்த ஞானம்.

*பணம் நட்பை முறிக்கும்.

*உழைக்காத பணம் ஒட்டாது.

*peer pressure எல்லோருக்கும் தான்.

*அந்த பணத்துக்கு தங்கமாவது வாங்கி வெச்சிருக்கலாம்.

Madhyamar-வழிகாட்டல்

 #வழிகாட்டல்

Shankar Rajarathnam sir வழிகாட்டல் பதிவிற்கு எனக்கு இங்கே தெரிந்த courses பற்றி share செய்கிறேன்.

முன்பெல்லாம் 12 th std ல் commerce யார் படித்தாலும், உடனே எல்லாரும் கேட்கும் கேள்வி என்ன b com படிப்பா? அது போதாதே..CA ,ICWA or ACS  அது கூட ஒரு கம்ப்யூட்டர் கோர்ஸும் பண்ணினால் தான் future. 

இப்போது நிலைமை ரொம்ப மாறி விட்டது.

bcom லியே பல வகையான add on courses வந்துள்ளது .

Christ deemed to be university ல் இருக்கும் courses.

1. normal bcom

2. Bcom Honours (strategic finance) . Its a

 3 year UG course with Chartered Management Accountant certificate awarded by IMA which is US based.

3. Bcom Professional studies:

this course is integrated with Chartered Institute of Management Accounting (CIMA).

CIMA grants 10 paper exemption out of 17 papers who pursue this course

compulsory credit based course either ACS or Insurance institute of India exams to be qualified.

( My daughter is doing this)

4. Bcom International Finance: integrated with CPA and CFA level 1 USA

5. Bcom F&A: students have the privilege of  blending CA curriculum .

6. BBA Finance and accounts.

Under the BA curriculum :

----------------------------------------

combinations of Psychology, communication and media, english, sociology, music, performing arts, journalism ..like the list goes on.

Now there is a demand for fashion designing among girls and good number want to take up LAW too.

so there are plenty of courses.

But due to less number of Government colleges in Bangalore ,the fees structure is almost equal to private engineering college schools.

இப்போதே corporate world க்கு தயாராக்கும் அனைத்து முயற்சி கள்..சில அயற்சிகள் எல்லாம் உண்டு. 

காலேஜ் வாழ்க்கை ரசித்தபடி இவர்கள் ரேஸிலும் ஓடுகிறார்கள் நட்புகளோடு.

ஆனால் மனசுக்கு பிடிச்ச கோர்ஸை மாணவர்கள் தெர்ந்தெடுக்கும் வேளையில் அவர்களை support செய்யணும்..நமக்கு கிடைத்த plus minus தகவலையும் நல்ல விதமாக share செய்யணும்.

All the best to the students and parents

Madhyamar-kaapi sindhu

 Ramani sir ம் brinda kannan post ம் படிச்சு சும்மா இருக்க முடியல..

எழுதி வெச்சதை எடுத்து விடறேன். 

படிச்ச்சுட்டு நல்லா ஒரு கப் காஃபி குடிச்சிடுங்க

காஃபி சிந்து..( காவடிச் சிந்து இல்லை)

கண் மூடித் தேடினாலும்

கண்டே பிடித்திடுவேன்..

கள்ளி உனையே..

கள் சொட்டும் காஃபிப் பொடியே..

காலன் கதவு தட்டினாலும்

குடித்துட்டு வரேனே ...

காபி ஒரு முழுங்கென்பேன்.

காபி யில்லா வாழ்வு

கனவிலும் கண்டதில்லை..

பாலும் டீயும் பூஸ்ட்டும்

பல பானம் இருந்தாலும்

பரவசம் தருமே என்றும்..ஆவி

பறக்கும் சூட்டில் காபி..

தூக்கிக் குடிக்கையிலே

தொண்டைக்கு சுகமே

சீப்பிக் குடிக்கையிலே

சொர்க்கமும் தெரியுதிங்கே

சிக்கரி காஃபிக் கோர்

சங்கமும் உண்டிங்கிங்கே.

இவனன்றி அசையாதே

என்னில் ஒரு அங்கமுமே..

ஒர் இழு இழுக்கையிலே

உடம்பில் தெம்பு ஏறுமே

உனக்கென்றும் என் ஓட்டே

உன்னடிமை நான் தானே.

Madhyamar-தோல்வி

 தோல்வி நிலையென நினைத்தால்..

Swaminathan Ramasubramanian    sir பதிவைப் படிச்சதும் மீண்டும் என் நெஞ்சை அழுத்திய நினைவு..

போன வருஷம் பொதுத் தேர்வுக்கு சில மாதங்கள் முன் ஒரு நாள்.

ட்யூஷன் முடிந்து வந்த என் பெண்.' இப்ப ஒண்ணு நடந்திருக்கு ..இன்னும் எத்தனை பேர் இந்த மாதிரி ஆகப் போறோமோ..இன்னிக்கு அவன் தைரியமா செஞ்சுட்டான்..நாளைக்கு யாரோ'

படபடனு பொரியவும் என் படபடப்பு மிக அதிகமாச்சு.

புரியும்படியா சொல்லும்மா..என்ன ஆச்சு என்று கேட்க..கேவிக் கேவி அழுகையுடன் அவள் வகுப்புத் தோழன் பேர் சொல்லி

 ' அம்மா..அவன் இருக்கானே..என்ன காரியம் பண்ணிட்டான் தெரியுமா?. 

'I quit ' நு பெரிய பேப்பரில் எழுதி வெச்சுட்டு அவன் அபார்ட்மென்ட் 9 th floor லேர்ந்து குதிச்சிட்டான்மா..அவன் அம்மா அவனை கோச்சிங் க்ளாஸில் கொண்டு விடறதுக்காக பேஸ்மெண்ட்டில் ஸ்கூட்டியுடன் காத்திருக்க..யாரோ ஓடி் வந்து இடியாய் செய்தி சொல்ல..

வீட்டின் ஒரே விளக்கு அணைந்தது. 

அவன் அப்பா அம்மாவும் அவன் இஷ்டத்துக்கு அவன் படிப்பை தேர்வு செய்ய சொன்னவர்கள் தான்.

 எப்படியெல்லாம் support கொடுக்க முடியுமோ அதெல்லாம் கொடுத்தவர்கள் தான்.( மகள் சொல்லித் தெரியும்)

தவறு எங்கே..ஏன் அந்த முடிவு?

ஏதோ ஒரு டெஸ்ட்டில் கம்மி மார்க் வாங்கி இருக்கலாம். போனால் போகட்டும் அடுத்த முறை சரி பண்ணிக்கோ என்று சொல்லும் பெற்றோர் தான் இப்போது அதிகம்

what drove him to such an extreme step?

இது புரியாத புதிர்..(இப்போதே சொல்லிடறேன் ..காதல் தோல்வி எல்லாம் இல்லை. சின்ன டெஸ்ட்டில் கூட கம்மி மார்க் வாங்கினால் சோர்ந்து விடும் குணமாம் அவனுக்கு்)

இப்போதெல்லாம் குழந்தைகளுக்கு peer pressure  ஒரு பக்கம்.

நம்மால் நம் பெற்றோர் தலை குனியாமல் இருக்கணுமே என்று இன்னோரு pressure. 

எல்லாரும் போல நம்மால் நம்ம அம்மா அப்பாவை சந்தோஷமாக்க முடியுமா..

இந்த நினைவு அவன் முடிவுக்கு காரணமா..

தெரியல

கொஞ்ச நாளைக்கு திக் திக் என்று மனசு அடிக்கும். கடவுளே குழந்தைகளுக்கு நல்ல புத்தி கொடு . wisdom கொடு என்று வேண்டுதலோடு உறக்கம் வர மறுத்த நாட்கள் எத்தனையோ.

இப்போ இருந்திருந்தால் அவனும் ஜம்மென்று ஒரு காலேஜ் ஸ்டூடண்ட் ஆக வலம் வந்திருப்பான்.

கனத்த மனத்துடன் என் பெண்ணிடம் கேட்டென்..' அந்தப் பையன் அப்பா அம்மா இப்போ எப்படி இருக்காடா' 

இந்த ராத்திரி யில் இது என்ன கேள்வினு அவள் என்னை கேள்விக் குறியோடு பார்க்கிறாள்.

Madhyamar-முதல் அனுபவம்

 #முதல்அனுபவம்

2012. மே மாதம். ஸ்கூலில் இருந்து prize  ம் ,பையுமா ஓடி வந்தாள் என் பெண். இரண்டு certifcate, 2 புக் . புக்கைத் திருப்பி பார்த்தேன். கங்கை ஆற்றைப் பற்றி ஒருவர் பக்தியோடு, தேசப் பற்றோடும் இந்தியில் எழுதிய கவிதைத் தொகுப்பு. free ஆ school க்கு distribute பண்ணச் சொல்லிட்டார் போல இருக்கு. அதனால் 2புக்கும்.ஒரே புக்..அவரே publisher ம் கூட..

திடீர்னு எதோ ஐடியா தோண ,வீட்டுக்காரருக்கு ஃபோன் போட்டு சொன்னேன்.

'. உனக்கு என்ன கிறுக்கா பிடிச்சிருக்கு..இந்த வேலையெல்லாம் அவர் எப்படி செய்வார்..எங்கியாவது போய் வாங்கிக் கட்டிண்டு வராதேனு ஒரே அட்வைஸ்..

ஒரு சுப முகூர்த்த நாளில் அந்த writer cum publisher கிட்ட போனேன் ..என் மாமியார் தங்கமணி சிவபெருமான் மேல் தினமும் எழுதிக் குவித்த கவிதைகளை எடுத்துண்டு.

  publishing க்கு வந்திருக்கேன் என்று சொன்னதும் வாயெல்லாம் பல்லானவர், பல்பு வாங்கின மாதிரி ஆனார் நான் நீட்டிய தூய தமிழ் கவிதைகளைப் பார்த்து.

'.yeah kaunsi basha mein hai  ...

நான் ரொம்ப பெருமையா இது தமிழ் என்றேன்..behenji yeah nahi ho payega..sorry. aap Chinnai ( Chennai அப்படி அழுத்திி தான் சொல்வா அங்கே எல்லாம்.. 

ரொம்ப ஏமாற்றத்தோட வீடு திரும்பின கொஞ்ச நேரத்தில் அவரிடமிருந்து ஒரு SMS. I am ready to take this project. 

தமிழ் வாசமே இல்லாத தேவ பூமி தேஹ்ராதூனில் , முதல் முதலாக ஒரு தமிழ்ப் புத்தக அச்சடிப்பு துவக்கம்.

அங்கே யாருக்கும் தமிழ்,தமிழ் font எதுவும் தெரியாது. நாங்கள் சொன்னாலும் இது முடியாது என்று ஆரம்ப கட்ட எதிர்ப்பு.

 முதல் கட்ட பிழை திருத்தங்கள் . 

நாளொரு மேனி பொழுதொரு வண்ணமாய் புத்தக வேலை நடப்பு. தினமும் proof reading. correction. correction க்கு correction. 

ஒவ்வொரு எழுத்தும் பார்த்து பார்த்து பத்தி பிரித்து ..இது நடக்குமா என்று கவலை வந்தாலும்..முன் வைத்த காலை பின் வைக்காமல் முட்டி மோதி துரிதமாக வேலை நடக்க..

தங்கமணி அம்மாவிடம் ( என் மாமியார்) சொன்னதும், தனக்கே உரிய அடக்கத்தோடு ' அதெல்லாம் எதுக்கு செலவு அகிலா.. blog போதும் எனக்கு' ..நீயும் அலையாதே மழையிலெல்லாம்..( அது மழை கொட்டும் காலம் அப்போ)..அந்த வாஞ்சை..

அப்பப்பா..இதுக்கே  இவளுக்கு ஏதாவது செஞ்சுடணும்னு ஒரு வைராக்கியம். 

அட்டை கலர் selected. படம் வேணுமே..அந்த publisher நிறைய modern art of Shiva எல்லாம் காண்பிச்சு அதுக்கு தனி ரேட் பேசினார்.

 திடீர்னு ஒரு ஐடியா எனக்கு..' ஐஷு ..நீ தான் drawing பண்ணுவியே..simple ஆ நம்மூர் கோயில் கோபுரம்..ஒரு சிவ லிங்கம் try பன்ணு என்றேன்..அவள் வரைந்த்தது அட்டைப் படமாய் அச்சில்.

 தங்கமணிக்கு ஏக சந்தோஷம்.

அந்த வழ வழ புத்தகத்தின் முதல் பிரதியை, 'என் பணி அரன் துதி' என்ற தலைப்பிட்ட அந்த புது புத்தக வாசத்தை முகர்ந்த முதல் அனுபவம். 

இது நம்மால் முடியுமா என மலையாய் நினைத்த செயல்..பனி போல உருகி கையில் .

ஆனந்தக் கண்ணீர்.

book publishing..மிக எளிமையான முறையில் tupkeshwar சிவன் கோயில் சன்னதியில் .

இடியும் மின்னலும் இசை பாட கொட்டும் மழைத் துளிகள் பூமாரி தூவ..

புடவைகள் எத்தனை வாங்கித் தந்த போதும் ..இந்த புத்தகத்தை..அவள் எழுத்துக்களை அவள் கையில் கொடுத்தபோது கிடைத்த சந்தோஷ அனுபவம்..

மனது வைத்தால் மாமலையும் ஓர் கடுகாம் என்பதை உறுதிப் படுத்திய அந்த முதல் அனுபவம்..

அவள் கண்ணில் சந்தோஷத் துளிகள் எட்டிப் பார்த்து பெருமையுடன் என்னை கட்டித் தழுவிய தருணம்..

அந்த publisher க்கும் முதல் அனுபவம்..ஹிந்தியைத் தவிர முதல் முதலாக வேறொறு மொழியில் அச்சிட்ட பெருமை. இனிமேல் எந்த மொழியிலும் அச்சிடுவேன் என்று அவருடைய comfort zone லிருந்து வெளியே வந்த முதல் அனுபவம் அவருக்கும்

Madhyamar- அன்னையர் தினம்

 #அன்னையர்தினம்

அம்மா..அம்மா..சீக்கிரம்.வாயேன்..நீனா ஆண்ட்டி வீட்டில rose petal மாதிரி ரெண்டு குட்டி பாப்பா வந்திருக்கு.

 எவ்வளவு அழகா இருக்கு தெரியுமா?

ஓ..வந்தாச்சா..கேட்டபடி நானும் என் பக்கத்து வீட்டு தோழிகளும் ஓடிப் போய் பார்க்கப் போனோம்.

நீனாவின் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர். எங்களைப் பார்த்ததும் கட்டிக் கொண்டு அழ ஆரம்பித்து விட்டாள்.

 ஆனந்தக் கண்ணீர். வார்த்தைகளுக்கு அங்கே இடமில்லை.

ரெண்டு கையும் மேலே தூக்கி தூங்கியபடி ரெண்டு பெண் குழந்தைகளும் ..கண் மூடி ஆனந்த உறக்கத்தில்..

நீங்க எல்லாரும் தான் எனக்கு உதவி பண்ணணும் இவர்களைப் பார்த்துக்க என்று அவள்  சொன்னதும் எல்லாரும் நான் நீனு போட்டி போட்டு அவளுக்கு உதவ ரெடியானோம்.

பின்ன... பன்னிரெண்டு வருடம் ஆச்சு நீனாவுக்கு திருமணமாகி. அவளுக்கு பிறகு  திருமணமாகி வந்தவர்கள் குழந்தைகள் பள்ளி செல்ல ஆரம்பிக்க..

இவளும் இவள் கணவரும் போகாத டாக்டரில்லை..கேட்காத ஜோசியமில்லை..கோயில் குளம் என்று செய்யாத பரிகாரம் இல்லை..

ஐவிஎஃப் செய்தும் பலனில்லை.

 நீனாவின் கருப்பை பலவீனம் என்றும் தெரிய வந்தது.உடல் ரீதியாகவும் மருத்துவ ரீதியாகவும் கருத்தரிக்க முடியாத சூழல்.

தத்து எடுத்துக் கொள்ளலாமே என்று சில காலம்  தேடி அலைந்தனர்.

பின்னர் யார் மூலமாகவோ தகவல் திரட்ட வாடகைத் தாய் மூலம் குழந்தை பெறலாம் எப்று முடிவாகி, சட்ட ரீதியாக என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ அத்தனையும் செய்து முடித்து  அந்தப் பெண்ணை ஓடி ஓடி கவனித்து ..

பிரசவ வேதனை என்பதை 10 மாதமும் ஒவ்வொரு நொடியும் தவித்த நீனா..

அந்த மகராசியை நான் வாழ் நாளில் எப்படி மறப்பேன் என்று கையில் இரு மலர்களை அள்ளியபடி நீனா.

( இதற்கு பின் ஒரு பெரிய ஏஜென்சி உண்டு, கமிஷன் உண்டு ,பணம் உண்டு..எல்லாம் இருந்த போதிலும் ..பெற்றுக் கொடுத்த அந்த அன்னை, பெற்றுக் கொண்ட ஒரு அன்னை..இவர்கள் தான் என் கண்களில்..)

அம்மா..அம்மா..நீனா ஆண்ட்டிக்கு ஏன்ம்மா உன்னோடது மாதிரி வயிறு குண்டாகவே இல்லைனு ..பாப்பா மட்டும் வந்துடுத்தே ' என்று என் குட்டிவால்  கேட்டபோது ..என்ன சொல்வதென்று திரு திருனு விழித்தபடி நான்.

அன்னையர் தினம்..அனுதினமும் தான்.

Madhyamar- சந்தோஷம்

 சந்தோஷம் பொங்குதே..

கண் விழிச்ச நேரம்..சூரியன் கொஞ்சம் இன்னிக்கு நான் ரெஸ்ட் எடுத்துவிட்டு லேட்டா வருவேன்னு பர்மிஷன் போட்டப்போது ஒரு சந்தோஷம்😃

 சமையல் experiment இன்னிக்கு மீண்டும் செய்து..மீந்த சப்பாத்தி மோர்க்கூழாகி ..fb ல ஃபோட்டோ போட்டதும் லைக்கும் கமெண்ட்டும் புது ரெசிபிகளும்  நட்பூஸ் ஷேர் செய்ய ஒரு சின்ன  சந்தோஷம்😃.

கோயில் கதவு மூடுமுன் ஓடிப் போய் தரிசனம் பண்ணி, கடைசி ஆளாய் ஒட்ட வழித்த புளியோதரை.. தொன்னையில் கிடைக்க ..பெரிய சந்தோஷம்😃.

பாங்க்கில் பேனா கடன் வாங்கியவர் மூடியுடன் திருப்பிக் கொடுத்தபோது ஒரு வெற்றி  சந்தோஷம்😃

'அம்மா..என் ஃப்ரண்ட்க்கு கஷ்டம். எல்லாம் சரியாகணும்னு நீயும்  வேண்டிக்கோ ' பெண் தொலைபேசியில் சொன்னபோது ,அவள் அக்கறையில் சந்தோஷம் 😃

ரோடெல்லாம் மெட்ரோவுக்காக தோண்டிப் போட..மாலுக்குள் காலார நடந்து . ஒவ்வொரு வளையமாய் சுற்றி வந்து, ஹோம் டெக்கார்ஸ்ஸில் புத்தரும்,பிள்ளையாரும், செடிகளும்..was 2995 now 999 என்ற price tag உடன் சுண்டியிழுக்க..வலையில் விழாமல் வெறுங்கையுடன் வெளியே வந்த சந்தோஷம் 😃.

எஸ்கலேட்டரில் ஏறப்  பயந்த நடுத்தர வயது பெண்ணை ,கைபிடித்து, தைரியம் சொல்லி அவள் முதல் எஸ்கலேட்டர் பயணத்திற்கு உதவியதுி (எவெரெஸ்ட்  ஏற உதவினது போல பெரிய சந்தோஷம் 😃

நாலு நாளாய் வேலை பெண்டு நிமிர்த்த..மத்யமர் தரிசனம் ஜன்னல் வழியா நடக்க.. ஒரு பதிவு போட்டு ஓடிடலாம் என்று எழுத உட்கார்ந்த  சந்தோஷம்😃.

முல்லையும் மல்லியும் உதிரியாய் வாங்கி ,கைப்பழக்கம் மறக்காது லாவகமாக தொடுத்தபோது வந்த சந்தோஷ வாசனை..

மனதில் வந்த சிந்தனை..

மத்யமரும் ..இப்படி கோர்த்த மாலையாய் எங்கும் மணம் வீசணும்னு மனமும் வேண்டிய போது ..ஒரு திருப்தியான  சந்தோஷம்😃.

எத்தனை மகிழ்ச்சி நம்மை சுற்றி.

உங்களோட இன்றைய சந்தோஷம் என்ன..கொஞ்சம் அசை போடுங்களேன்

Madhyamar-மதநல்லிக்கணம்

 #மதநல்லிணக்கம்

"எல்லோரும் இப்போ இங்கே 'bhai..bhai' ..jai hind bolo'..

மாவாட்டும் பாட்டில் மத நல்லிணக்கத்தை நுழைத்த கவிஞரின் திறமை.

வாழ்க்கையில் இந்த நல்லிணக்கம் ..வர தடையாய் இருப்பது எது?

மதம் என்பது ஒரு நம்பிக்கை.

நம் கண்ணுக்குத் தெரியாத super power ஐ..சாமான்யன் தேடத் துவங்க சாமியாக ..சமயமாக மாறிய நம்பிக்கை.

"faith should be like a flowing river and not a burning fire."

இந்த லக்‌ஷ்மண் ரேகாவைத் தாண்டும்போது பிணக்கம்..

என்னடா இது 'இணக்கம்' பற்றி எழுது என்றால் , பிணக்கம் என்று புருவம் உயர்த்துகிறீர்கள் சரிதானே?

நம்மைச் சுற்றியுள்ளவரை இனம் மதம் மொழி இந்த அளவுகோல் எல்லாம் தாண்டி..மதிக்க ..மரியாதை செய்ய எடுக்கும் ஒரு சிறிய முயற்சி தான் ஒரு பெரிய மனப்பக்குவத்துக்கு முதல் படி..

மத நல்லிணக்கத்திற்கு மாபெரும் வெற்றிப்படி.

 

ஆசானாய், அடுத்த வீட்டுக்காரராய், ஆலோசகராய் ..நம் வாழ்க்கையில் இருந்து வெளியே வைத்து உள்ளத்தில் கொண்டாடி மத நல்லிணக்கம் போற்றுகிறோம்.

இதே நம் வீட்டு மருமகனாகவோ மருமகளாகவோ ஒரு முடிவு எடுக்கும் தருணம் வரும்போது தட்டிக் கழிப்போமா..கை தட்டி வரவேற்போமா..?

ஆள்பவர்கள்,அறிஞர்கள் ,அரசியல்வாதிகள் திசை திருப்புகிறார்கள் என்று கைக்காட்டும் வேளையில் ஒரு சாதாரண பிரஜையாக நம் பங்களிப்பு என்ன?

அடிக்கடி வீட்டில் பேச்சு வரும் பெண்களோடு. 

நீங்களே பிள்ளை பார்த்துக் கொண்டாலும் பரவாயில்லை..

'பையன் நல்லவனா இருக்கணும்..

அவர்கள் குடும்பம் நல்லவராக இருக்கணும்.

இந்தியனாக இருக்கட்டும்.( இப்படி பெரிய எண்ணத்துடன் ஆரம்பிக்கும் பேச்சு...குறுகுவதை பாருங்கள்..)

முடிந்தால் vegetarian சாப்பிடும் குடும்பமாக இருக்கட்டும்.( அப்போது தானே நான் சமைச்சு போட முடியும்..என்ன சுயநலம்..?)

பழக்க வழக்கம் ஒன்றாக இருந்தால் தானே பிணக்கு வராமல் இருக்கும்.( அடுத்த சால்ஜாப்பு)

'இப்போ என்ன சொல்ல வர?.'

பேச்சு..கமாவோடு நின்று விடும்.

மனம் இணைந்தால் போதும் மதத்திற்கு என்ன வேலைனு சினிமாக்கள் பார்த்து புலம்பினாலும்..

எனக்கு என்று வரும்போது எப்படி அமைதியும் அன்பும் நிலைநாட்டப் போகிறேன் என்ற கேள்வியுடனே இந்தப் பதிவை எழுத எனக்கு லாயக்கு இருக்கிறதா என்ற யோசனையில் மூழ்கி..மனதில் உள்ளதை எழுத முடிவு செய்தேன்.

எழுதி முடிக்கும் வேளை..வாசலில் காலிங் பெல்

Zoya, hisham, Sara, Subhiksha என்று என் பெண்ணின்  நண்பர்கள்.. 

நானும் மாவாட்ட போறேன்..சாரி..மாவு பிசையப் போறேன்..மத நல்லிணக்கம் பற்றி அசை போட்டபடி..

( global level ல் யோசிக்க முடியாத ஒரு kitchen queen)

Madhyamar- காலேஜ்

 ஏப்ரல் மே யிலே பசுமையே இல்ல..

( போன வருஷம் இதே சமயம் போட்ட பதிவு)

இந்தப் பாட்டைப் பொய்யாக்கும் மாணவர் பட்டாளம்..இப்போ ஆரம்பபிச்சாச்சு entrance exam fever. Board exam எழுதின பேனா இங்க் காயுமுன் ,காய்ந்து பஞ்சடைந்து தூக்கத்துக்காக ஏங்கும் கண்களோட மாணவரும்,மாணவிகளும் கல்லூரி நுழைய..கடும் போட்டியில் நடக்கும் நுழைவுத் தேர்வு.

mark வரும் பின்னே..காலேஜ்

அட்மிஷன் நடக்கும் முன்னே.

முன் ஜாக்கிரதை முத்தண்ணாவா நாங்க.

 பாஸா ஃபெயிலானு தெரியறதுக்குள்ளயே பிடி சீட்டை..கட்டு பணத்தைனு எல்லா கல்யாணமும் முடிஞ்சிடும் பெங்களூரில்.

60% மேலே வாங்கணுமே..சீட் தங்கணுமேனு ஒரே கவலை மட்டும் இருக்கும்.

இது commerce சம்பந்தப்பட்ட படிப்புக்கு இங்கே நடக்கும் மேளா.

பழுத்த பக்தியில்அம்மாவும், அப்பாவும்.

 முதல் நாள் சாயந்திரம் போய் முடி வெட்டிட்டு வந்த பவ்யமான boys. Jeansம் T- shirt strict ஆ no என்பதால் , kurti and Patiala suit ல் புதுசாய் தெரிஞ்ச பொண் குழந்தைகள். 

ஒரு பொட்டும் பூவும் compulsory நு சொன்னா கட்டாயம் வெச்சிண் டிருப்பாளேனு ஒரு சைடில் ஆதங்கம் என்னைப் போன்ற அம்மாஸ்க்கு.

அரைப் பரீட்சை க்கு கூட இனிமே ஆதார் கேப்பா போல இருக்கேனு புலம்பிய ஒரு மாமா. 'கண்ணா..நம்ம குடும்ப மானமே இதுல தான் இருக்குனு 'அஸ்திரமிட்ட பெற்றோர் சிலர்.

Reception counter ல..வெளியூர்க் காரங்களுக்கு side entrance உண்டா என குசுகுசுனு விசாரித்த ஒரு மஞ்சப்பை நபர்.

இவர்கள் எல்லாரையும் தூக்கிச் சாப்பிட்ட எனர்ஜி man , என் பெண்ணின் ஃப்ரெண்டோட அப்பா..super cool daddy.

 டேய் ஆதி..இதுதான் உன்னோட life end இல்லடா..இது கிடைக்காட்டி ஒன்னும் பெரிசா இழைப்பில்லை..give your best confidentlyனு   அவர் சொன்னது எனக்கு ரொம்பபிடிச்சது.கூட்டத்திலே ஒரு odd man out.

இங்கே   entrance test, skill assessment, micro presentation நு ஒரு ஒரு லெவலில் வடிகட்டல்.

எல்லாம் முடிந்து சக்கையாய் வெளியே வந்த என் பெண்ணிடம் கேட்ட்டேன்..

என்னடா topics micro presentationலனு ..

குடுத்த நாலு தலைப்பில் இவள் எடுத்ததன் பேரைக் கேட்டதும் ஒரே ஆச்சரியம் எனக்கு..'ஜல்லிக்கட்டு '...அதான்..

உனக்கென்னடா தெரியும் அதைப் பத்தினு நான் பயந்துண்டு கேட்க..அவள் போட்டாளே ஒரு போடு..நீதான் இதப்பத்தி பேசிண்டே இருந்தியே..fb ல வந்தது..

 .அதெல்லாம் தான் சொன்னேன்..புல்லரிச்சு போச்சு..(நன்றி..நன்றி..மத்யமர்களே)

ஜாம்பவான்கள் பதிவெல்லாம் படிச்சு கரைச்சு குடிச்சதை போய் கொட்டினது வீண் போகலை.

( ஜாம்பவான்கள்..யாருனு சொல்றேனு புரியும்னு நினைக்கிறேன். )

அம்மாக்களே..நாம ஊதற சங்கை ஊதிண்டே இருப்போம்..அவங்க கேட்கறதே இல்ல நம்ம பேச்சைனு பேசாம இருந்துடாதீங்க..they know where to use  aptly..

இந்த தவிக்கும் மணிகளில் எனக்கு துணையா இருந்தது..என்னைக் கவர்ந்த அந்தக் கூண்டுக் கிளிகள் தான்..கீ..கீனு கத்திண்டு..ஃபோட்டோஎடுக்கறியே.

கொஞ்சம் இந்தக் கூண்டைத் திறந்து விடேனு கெஞ்சின மாதிரி ஒரு கலக்கம்..

பரீட்சை எழுதும் குழந்தைகள்..

பள்ளிக் கூண்டை விட்டு,கல்லூரிக் கூண்டு, வேலைக் கூண்டு...இப்படி அடுத்த கூண்டுக்குள் அடைய வரிசையில் நிற்கும் நம் இளைய தலைமுறை..

சுதந்திரமா கொஞ்ச நாள் பறக்கணும் இவர்களும்..வாழ்க்கையை  ரசிக்கணும்..ஆசையோடு...

ஆதங்கதோடு..

Admission கிடைக்கணுமே என்ற கவலையில் ஒரு ordinary அம்மா..

Madhyamar -சுமை தாங்கி

 இது vacation time.. இங்கிருக்கும் பெண்களுக்கெல்லாம் இந்த அனுபவம் உண்டுனு நினைக்கிறேன்..

சுமை தாங்கி சாய்ந்தால்...சுமை என்ன ஆகும்?

அம்மா..hand bag எடுத்துண்டியா..ரொம்ப பவ்யமா கேட்பா பொண்ணு.. வூட்டுக்காரரும் ரொம்பக் கரிசனமா..பையில எல்லாம் எடுத்து வெச்சாச்சா..சாவி ஞாபகமா வெச்சுண்டியா..

ம்ம்ம்ம்..என் பைக்குள் பர்ஸ்,கண்ணாடி டப்பா,சீப்பு,வாஸலின்,விக்ஸ்,அம்ரிதாஞன்,கைக்குட்டை,கார்டுகள்,ஒரு hand towel,zip lock ( கோயில் பிரசாதம் எல்லாம் போட்டுக்க),first aid kit,பாக்கு,சின்ன perfume, ....உஸ் அப்பாடா.பைக்குள்ள் அடுப்பு தவிர எல்லாம்..ஐயோ அப்பறம் என் செல்ல Sony cam. ....

அம்மானு ஒரு அன்பு ஆறாக ஓட அணுசரணையா  கூப்பிட்டாலே.ஏதோ ஆப்புனு அர்த்தமாக்கும்..

என்னோட சின்ன மேக் அப் கிட்டும்,லென்ஸ் டப்பா, face tissue மட்டும் வெச்சுடறேன்..என் ஸ்வீட் அம்மானு கன்னத்தை தட்டி என் தலையில் முளகா அரைச்சா..

அடுத்து வருவார் வீட்டுக்காரர்..

'எப்படி இருக்கு இந்த t- shirt.? சொல்லிண்டே இருந்தியே போட்டுக்கறதே இல்லையேனு..அதான் போட்டுண்டுட்டேன்..

நான் அப்படியே என் கால் தரை விட்டு நழுவ அவரைப் பார்க்க..

அதுல பார்..ஒரு பிரச்சனை..pocket ஒண்ணு தான் இருக்கு.இந்த..என் கண்ணாடி டப்பா,mobile charger,power bank,  கொஞ்சம் உன்னோட handbag ல போட்டுடறேன்..சும்மா சும்மா பெரிய பையை தேடிண்டு இருக்க வேண்டாம் இதுக்காக எல்லாம். 

அதுவும் சரிதான்..போடு எல்லாத்தையும் உள்ள..

அப்பா அவர் பங்குக்கு அங்கேருந்து..அம்மாடி இந்த பிஸ்கட் பாக்கெட் உன் பைல வெச்சுக்கோ..வயிறு காலியானா..ஏப்பம்வரும்.

வேணுங்கும்போது வாங்கிக்கிறேன்..

இப்படியாக..எல்லா பையை விட என் கைப்பை பிணம் கனம் கனக்க ஆரம்பிக்கும்.லேசா சாய ஆரம்பிக்கிற தோள் .

 வழியில் வரக் கோயிலெல்லாம் வேறெ நிறுத்தி கன்னத்தில் போட்டுண்டு , விபூதி குங்குமம் சந்தனம் மஞ்சள், பூ, துளஸி,கல்கண்டு zip lock வாயைப் பொளக்கும். பை நிறை மாச கர்ப்பிணி மாதிரி ஆகும்.

இந்த குப்பைக்கெல்லாம் நடுவில இடுக்குல பர்ஸ் மாட்டிக்கும். 

டோலுக்கு காசு எடுத்து குடுக்கறதுக்குள்ள ..உஸ்.. உஸ்..

..ஒரு வழியா ஹோட்டல் வாசல் வர.கை காலெல்லாம் முறுக்கி மடக்கி எறங்கப் போகும் நேரம்..

' கண்ணா..கொஞ்சம் என் hand bag பிடியேனு அடியேன் சொல்ல...கையில் வாங்கினதும்...தும்..தும்..

அம்மா ...ஒரு அல்றல்..இது hand bag aa..இல்ல உள்ள கல்லு எதாவது  வெச்சிருக்கியானு ஆரம்பிக்க..

கூடவே வந்த குடும்பம் மொத்தமும்..என்ன தான் வெச்சிருப்பாளோ இதுல.. வீட்டில எத்தனை விதமான பை..எல்லாமே இப்படித்தான்.. எப்படித்தான் manage பண்றாளோ..

ஆளாளுக்கு அட்வைஸ்  வேற இதுல..

அட..சொகுசு செல்லங்களா..எல்லா பாரத்தையும் என் பையில போட்டுட்டு..

ஃபார்முலாவா பேசறீங்க..

வரேன்..வரேன்..அடுத்த தடவை நானும் sling  bag ஒண்ணு  மட்டும் எடுத்துப்பேன்.. யாருக்கும் அதில் பங்கு கிடையாதுனு மனசுல கறுவிண்டே..

ம்ம்ம்ம்ம்..இருக்கட்டும் பாத்துக்கறேன் உங்களை எல்லாமுனு மங்கம்மா சபதமெடுத்தபடி அடியேன்..

சரி சரி..சீக்கிர ரெடி ஆகிடலாம்.

கொஞ்ச நஞ்சம் இருக்கும் இடத்தை ரொப்ப ஒரு குட்டி ஷாப்பிங் பண்ணனுமே...

#happyholidays

Madhyamar- watchman thatha

 #எளியமனிதர்கள்

என்னடா இது..இந்த மத்யமருக்கு வந்த சோதனைனு ..உங்க மைண்ட் வாய்ஸ் வசனம் பேசினாலும் ப்ளீஸ் ..ப்ளீஸ் ..இவரை மட்டும் பற்றி கொஞ்சம் சொல்லிடறேன். 

வாட்ச்மேன் தாத்தா..

" அப்பா ..முதல்ல இந்த வீட்டை காலி பண்ணலாம்ப்பா..சொந்த வீடெல்லாம் வேண்டாம் . பழையபடி மார்க்கெட் ரோட் வாடகை வீட்டுக்கே போய்டலாம்னு ' ஒரே அழுகை அடம்..

80 களில் அத்வானத்தில் வீடு கட்டி, வெளியே போனால் வீடு வந்து சேரவே யுகமாகும்.நாலரை மணிக்கு விட்ட ஸ்கூலிலிருந்து வீட்டுக்கு வர ஆறரை மணியாகும். பஸ் என்பது இரண்டு மணி நேரத்துக்கு ஒண்ணு .அதுவும் கூட்டம் பிதுங்கி வழியும்.

வீட்டு கிட்ட வர வர கிலி பிடிக்கும். லாந்தரை விட டிம்மா எரியும் பல்பு..அதைவிட தெரு முனையில் லுங்கியை மடிச்சு கட்டியபடி பீடி பிடித்துக் கொண்டு போற வருபவர்களை ஆபாசமாகப் பேசும் ஒரு ரெளடி கும்பல்..

நடுங்கியபடி வீட்டு வாசல் வந்தால் ..மல்லாந்து மப்பில் படுத்துக் கிடக்கும் குடிமகன்கள். காலை ஜாக்கிரதையா வெச்சு போய் அந்த மூங்கில் கேட்டை திறந்து உள்ளே ஓடி க்ரில் கேட்டை தாண்டி போய் பூட்டு போட்டு உள்ளே போகும்வரை லப்..டப்..சத்தம் அதிகமாகி உயிரே போய் வெளியே வரும்.

அப்பா அம்மா ஆபீஸிலிருந்து வரும் வரை நடுக்கம் தான்.

இதுதான் என் அழுகைக்கு காரணமும் கூட.

அப்பாவின் ஃப்ரண்ட் என் பயத்தை கேள்விப்பட்டு ' சார் நம்ம கிட்ட ஒரு ஆள் இருக்கார்..அவரை வாட்ச்மேனா போடுங்க. அவரு ரொம்ப நம்பகமான ஆளு சார்னு சொல்லி அவரைக்் கூட்டி வந்தார்.

கருகருனு எலும்பு மட்டும் தெரியும் உடம்பு.குச்சி ஒண்ணு ஊன்றியபடி.

'என்ன இவரானு 'நாங்க கேட்க..'நீங்க ஒண்ணும் கவலைப்படாதீங்க..இவரு எல்லாம் பார்த்துப்பார் என்றார்.

ஃப்ரண்ட் பேச்சை தட்ட முடியல அப்பாவுக்கும்.

என் வீட்டுத் திண்ணைதான் அவருக்கு ஜாகை.குச்சியோட எப்பவும் இருப்பார்.

 தெரு முனையில் நான் வரும் நேரம் வந்து நின்று என்னைக் கூட்டி வருவார். ரெளடி கும்பல் எல்லாரும் ' ஏய் பெர்சு.இன்னா பெரிய பயில்வானா நீ ' நு கேட்டால் ஒரு முரை விட்டுட்டு நீ வாம்மா..என்று Z security மாதிரி எனக்கு காவலாக வருவார்

வீட்டுக்குள் என்னை விட்டு விட்டு ..'நீ பூட்டிகோ தாயி..நா இங்கன தான் குந்திகினுகிறேனு ' திண்ணையிலேயே உட்கார்ந்திருப்பார்.

அவரைப் பார்த்ததும் தள்ளாடி வந்தவனெல்லாம் தண்ணி தெளிச்ச மாதிரி நகர்ந்து வேறு பிளாட்டில் போய் விழுந்து கிடப்பான். ( ஒரு காலத்தில் அவரு பேட்டை தாதாவாம்..அப்படி எல்லாம் நான் சினிமா கதை சொல்ல மாட்டேன்)

மோர் சாதம் மட்டும் இரவு சாப்பிடுவார். கை தான் தலகாணி..என் வீட்டு வராண்டாவிலே படுத்து தூங்குவார். காலையில் பூ பறிச்சு கொடுத்து அம்மா கொடுக்கும் டீயும் பிஸ்கட்டும் சாப்பிட்டு  போய்டுவார்.

தாத்தா..தாத்தானு எல்லாருக்கும் அவரிடம் ஒரு பிரியம்.

அப்புறம் எதிர்த்த வீட்டு சுபாவுக்கும் அவர் தான் காவல். பக்கத்து வீட்டு அம்மாவும் சொல்லிட்டு போவாள்.' புள்ளங்க உள்ள இருக்கு ..கொஞ்சம் பார்த்துக்கோங்க தாத்தா' என்று

பெரிசா ஒண்ணும் சம்பளமெல்லாம் இல்லை..ஆனால் அவரோட நேரம் தவறாமை, பொறுப்பு , அவர் எங்களை பத்திரமாக பார்த்துக் கொண்ட விதம்.. 

இன்னும் நாங்கள் அவரைப் பற்றி பேசக் காரணமாக இருக்கு.

காலனி வளர..அவருக்கும்் வயசு ரொம்ப ஏறிபோக ..முடிவும் வந்தது அவருக்கு. 

நாம் கும்பிடும் தெய்வங்கள் இப்படி மனித உருவில் நம்மை காக்க கண்டிப்பாக வருகிறார்கள் என்பதில் அதீத நம்பிக்கை எனக்கு.

என்னைப் பொறுத்தவரை அவர் என்னையும் எங்கள் புதுசாய் முளைத்த காலனியில் உள்ள பெண் குழந்தைகளைக்  காத்த ஒரு மதுரை வீரனும், கருப்பசாமியும் தான்.

Madhyamar- எளிய மனிதர்கள்

 #எளியமனிதர்கள்

"உழைப்பாளி இல்லாத நாடு தான் எங்கும் இல்லே யா..அரே ஹோயானு ரஜினி பாட்டு பாடிண்டே பதிவெல்லாம் படிக்கலாம்..ஹே யா..அரே ஹோயா..

சிலிண்டர் சுப்பையா..

(rhyming க்காக இல்லை இந்தப் பெயர்)

'கவலையேப் படாதீங்க ம்மா..காலைல 8.10 க்கு நீ வூடு பூட்டறதுக்கு முன்னால நான் முதோ லோட்ல உங்களுக்கு கொண்டாந்து போட்டு போயிர்ரேன்..

சொன்னபடி .ஏஜன்சியில் லோட் வந்ததும் ஒரு மெரி மிரிச்சு எங்கத் தெருவில வேலைக்கு போகும் அம்மாக்களுக்கு சிிலிண்டர் வந்து இறக்கிட்டுப் போகும் சுப்பையா அண்ணா.

5 ரூவா கொடுத்தாலே ஏதோ லட்சம் கிடைத்த திருப்தி..

சிலிண்டரை செக் பண்ணிட்டு 'அம்மா..அடுப்பு துடைக்க ஞாயிற்றுக்கிழமை வந்துடறேன்.

சுத்தமா கெரசின் போட்டு ஓட்டையெல்லாம் அடைப்பை சரி செஞ்சு பளபளக்க வைப்பார்.

பாவம் ..ஞாயிறு கிடைக்கும் அரை நாள் லீவிலும் இதேப் போல எல்லார் விட்டிலும் வேலை. 

ஒரு நாள் கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்துகோயேன் ப்பானு அப்பா சொல்லும்போது..' இன்னா சார் பண்றது ..ரெண்டு பிள்ளைகளை படிக்க வெக்கணுமே..என்னை மாதிரி அவங்களும் ஆகிடக் கூடாது..அதான் சார்.

மிகக் குறைந்த ஆட்களுடன் இயங்கிய அந்த ஏஜென்சியில் ஒரு நாள் எத்தனை ட்ரிப் அடிப்பார் என்பது ஆண்டவனுக்குதான் வெளிச்சம்.

சில வருடங்களுக்கு பின்..

டெல்லிலேர்ந்து வந்து சூறாவளிச் சுற்றுப் பயணத்தில்  இருந்தேன். திருச்சியில் இருந்து ட்ரெயினில் வர..அப்பா ஃபோன் செய்தார். ஸ்டேஷனுக்கு சுப்பையா வருவார். நீ அவரோட வீட்டுக்கு வந்துடுனு சொல்லி டொக்குனு ் லைன் கட்.

தாம்பரம் ஸ்டேஷனில் இறங்கியதும் என் கோச் வாசலில் வரவேற்ற சுப்பையா அண்ணா..'அப்பாவுக்கு பாவம் அவசர வேலை..அதான் என்னை அனுப்பிச்சாரு.. நடந்துகொண்டே பேசியவர்..பளபளக்கும் ஆட்டோவை காண்பித்து ..

' குந்தும்மா..நம்ம வண்டிதான்..மூணு சக்கர வண்டி மெரிச்சு முட்டிக்காலெல்லாம் வீங்க ஆரம்பிச்சது..கடனை உடனை வாங்கி இந்த ஆட்டோ வாங்கி ஓட்டறேன். வருமானம் பரவாயில்ல..என் பையனுக்கு மெரிட்ல சீட் கிடைச்சு காரைக்குடில படிக்கிறான்மா..

வாயைப் பிளந்தபடி அவர் கதையை கேட்டு வந்தேன்.

விடிகாலம் வண்டி எடுத்தேன்னா..வூடு போய் சேரும்போது நடுநிசி ஆகிடுதும்மா என்றார். அண்ணா உங்க உடம்பையும் கொஞ்சம் பார்த்துக்கோங்க என்றேன்.

அப்பா அம்மாவுக்கு ஆஸ்பிட்டல் போறது, கடைத்தெரு ,பாங்க் எல்லா இடமும் கூட்டிக் கொண்டு போக ஒரு நம்பிக்கையான ஆள். எங்க காலனிக்கேனு சொல்லலாம்.

அடுத்த வருடம் போனபோது..' சின்னதா ஒரு கிரவுண்ட் வாங்கி ஒரு ரூம் கட்டிட்டேன்மா' என்றார். அதுகொஞ்சம் கடன் இருக்கு இப்போ..அடுத்த வருசம் புள்ளைக்கு காம்பஸ்ல வேலை கிடைச்சா கொஞ்சம் காசு சேர்த்து பொண்ணை ஒரு நல்ல எடத்தில புடிச்சி கொடுக்கணும்..

அதெல்லாம் உங்களுக்கு அருமையா கிடைக்கும்ண்ணா என்றேன்.

எப்போதும்போல உலக விஷயம் ஒலிபரப்பும் அம்மா ஒரு நாள் சொன்னாள்.' 'சொல்ல மறந்துட்டேனே்..நம்ம சுப்பையா பையனுக்கு நல்ல வேலை கிடைச்சு இப்போ US போறானாம்.பொண்ணுக்கும் கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்துட்டான்.

அவன் கனவும் உழைப்பும் வீண் போகலை..

ஆனா..என்ன ..இன்னும் முடிஞ்ச வரைக்கும் ஆட்டோ ஓட்டி சம்பாரிக்கறேங்கறான்.

அம்மா இறந்தபோது கூடமாட உதவிக்கு வந்த சுப்பையா அண்ணா சொன்னார்..

' வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு நல்ல நிலைக்கு வருவேன்னு நினைச்சு கூட பார்த்ததில்லை கண்ணு..எனக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம் உண்மையா இருக்கணும்..ஓடாத் தேஞ்சாலும் உழைக்கணும்.

பக்கத்தில் நின்றிருந்த அவர் மனைவி கண்ணில் ஒரு பெருமிதம்.

Madhyamar-காரும் கசந்ததையா

 #சிரிப்பாசிரிப்போம்

' காரும் கசந்ததையா..வர வர காரும் கசந்ததையா'..

வாசல் திண்ணையை தேச்சபடி உட்கார்ந்திருந்த ஒரு ரம்மியமான சாயங்கால வேளை..

விளையாடிண்டு இருந்த பெண் ..' அம்மா.கார்..அம்மா கார்'னு என் கையை பிடிச்சு இழுத்து காண்பிச்சா..

ரொம்ப மெதுவா ஒரு அம்மா கை நடுங்க ஒட்டிண்டு..கார் தலை மேல ஒரு போர்ட்.' ராதிகா ட்ரைவிங் ஸ்கூல்'

மனசில ஒரு பல்பு..எத்தனை நாள் இந்த ஸ்கூட்டியில 8 போட்டு பல பேருக்கு ஏழரையா இருந்தாச்சு..இப்போ நாலு சக்கரத்துக்கு ப்ரமோஷன் ஆகலாமா..

ஒரு சுபயோக தினத்தில் டிரைவிங் ஸ்கூல்ல முள்ளங்கி ்பத்தையாட்டம் 1500 பணமும் கட்டியாச்சு.

' வாங்க மேடம்..என்று கார் கதவை திறக்க..மனசு அப்படியே பறக்க ஆரம்பிச்சது. சீட்ல உட்கார்ந்ததுமே அந்த இன்ஸ்ட்ரக்டரை பார்த்து ' சார் எனக்கு வருமா இதெல்லாம் ' நு சிந்து பைரவி சுலக்‌ஷணா ஸ்டைலில் கேட்ட் மாத்திரம்..'மேடம்..பாருங்க நீங்க வேணா..ஒரு கார் என்ன..நாலு கார்  ஓட்டுவீங்க' என்று வீர சபதம் எடுத்தார்.

உட்கார்ந்ததும் பார்த்தா அங்கே குட்டி பிள்ளையார் ஒட்டிண்டு உட்கார்ந்திருக்க..அனுமார் சஞ்சீவினி மலையைத் தூக்கிண்டு ஊஞ்சலாட..சீரியல் லைட்டில் சீனிவாச பெருமாளும் தாயாரும் அருள் பாலிக்க..'கஜானனம் பூத ஆரம்பிச்சு காக்க காக்க கனகவேல் காக்க சொல்லி அஸாத்ய சாதகஸ் ஸ்வாமின் சொல்லி பைரவரையும் மதுரை வீரா..கருப்பானு நான் சொல்லிண்டே போக..'மேடம்...அரை மணி முடிஞ்சுடிச்சு..இன்னும் அரை மணி நேரம் தான் உங்களுக்கு . 

இப்போ basics ஆரம்பிக்கலாமா?

வேகமா நான் தலையாட்ட 

' முதல்ல  அந்த கண்ணாடியைக் கொஞ்சம் சரி பண்ணுங்க..சரியா view கிடைக்கும்"

 ஓ..ஓகே சார்னு சொல்லிட்டு ...என் கண்ணாடியை சரி பண்ணியபடி.. ம்ம்ம்..எனக்கு view சரியா தெரியறதே'.. நான் சொல்ல..சொல்ல.." மேடம்..உங்க கண்ணாடியைச் சொல்லலை..அந்த rear view mirror ஐ சொன்னேன்..அவர் அந்த கண்ணாடியை முன்னாடி காண்பிச்சதும்..உடனே ' ஓ என் பொட்டு கொஞ்சம் ஓரமா போயிருக்கே..இருப்பா சரி பண்ணிடறேன்'..

கடுப்பில் கொந்தளித்த கார் டீச்சர்..' மேடம் ..'இது கதக்..இது குச்சிப்புடி'ங்கற ஸ்டைல இது க்ளட்சு, இது ஆக்ஸ்லேட்டர் , இது ப்ரேக்குனு சொல்ல ஆரம்பிச்சார். 

ஐயோ ஆண்டவா..என்கிட்ட இருப்பதோ ரெண்டே கால்..இந்த மூணுல எப்படி காலை வைக்கிறதுனு அவரை பாவமா பார்த்தேன். 'இருங்க இது காலுக்கு..இப்போ நீங்க இந்த கையும் இப்படி இப்படி சுத்தணும்நு அது பேரு என்ன..ஆங்..அந்த ஸ்டியரிங்கை காட்ட.(இது என்னடா இந்த அகிலாவுக்கு வந்த சோதனை.' கற்பூரம் காண்பிச்சிண்டே மணியும் அடிங்கற' மாதிரி ஏதோ சொல்றாரேனு பயத்தில் நான்.)

ஐயோ..இது என்ன சேவை நாழி மாதிரி இருக்கு..இதை ஃபுல்லா சுத்தணுமா..கேட்டுண்டே எதேச்சையாக வலது காலை அழுத்த ..வண்டி வேகம் எடுத்து டிஸ்கோ டான்ஸ் ஆட ஆரம்பிச்சது..

'மேடம்..மேடம்..லேசா அந்த ஸ்டியரிங்கை லெஃப்டல ஒடைங்க..

'ஒடைக்கணுமா'..ஐயோ என்கிட்ட சுத்தியல் இல்லையேனு மை.வா புலம்ப..பின்னாடி உயிருக்கு பயந்து நெருக்கி உட்கார்ந்துண்டு இருந்த மத்த ஸ்டூடண்ட்ஸ் எல்லாம் உயிருக்கு பயந்து கதவை திறந்து இறங்கி ஓட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.

.வெயிட்டெல்லாம் குறைஞ்ச வண்டி ..சல்லுனு காத்து மாதிரி சைடில் வெட்டியிருந்த பாதாள சாக்கடை நோக்கி வேகமா படையெடுக்க..

'.ஓரம்போ ஓரம்போ ருக்குமணி வண்டி வருதுனு என்னைப் பார்த்து கிண்டலடிச்சபடி ஒரு விடலைப் பைய்யன் எதிரே வர..

கார் டீச்சர்..' ப்ரேக் ப்ரேக்னு கத்தி அவர் கால்ல இருக்க்ற ப்ரேக்கை அழுத்த முயற்சிக்க..நான் சும்மா இல்லாமல் இன்னும் வேகமா ஆக்ஸ்லேட்டரை அழுத்த..

பைய்யன் பயத்தில் கீழே விழுந்துட்டான்.

தன்னிச்சையா என் கை சேவை நாழியை அதான் ஸ்டியரிங்கை ஒரு திருப்பு திருப்பி டங்குனு ட்ரைவிங் ஸ்கூல் சுவற்றில்  மோதி..குத்துயிரும் கொலையுயிருமா கார் நிற்க...

நான் பக்கத்தில் கதி கலங்கி போய் உட்கார்ந்திருந்த இன்ஸ்ட்ரக்டரிடம்..

' சார்..இடிச்சுடுச்சு' நு 'ஆண்பாவம்' படத்தில பாண்டியராஜன் டையலாக் சொல்ல

அப்புறமென்ன..எனக்கு சொல்லித்தரவே பல ஓட்டைக் கார்கள் முதலாளி வாங்க ஆரம்பிச்சார்.

அவர் வாக்கு பலித்தது..' ஒண்ணு என்னங்க..நாலு காரு ஓட்டுவீங்கனு' அவர் சொன்ன வாக்கு அவருக்கே பலிச்சது.

நான் வரேன்னு சொன்னதுமே கடையை மூடிண்டு RTO office க்கு போறேன்னு ஜகா வாங்கிடுவாங்க.

அப்படியும் விடாக் கண்டணாய்..கொஞ்சம் ஓட்ட கத்துண்டாச்சு. என் ஸ்கூட்டி நான் அதை வெளியேவே அழைச்சிண்டு போறதில்லைனு ஒரே துக்கமாகிடுத்து.

ஆனா பாவம்..என்னால நிறைய பேருக்கு வேலை போச்சு..முதலாளிக்கு நஷ்டம் வேற..ஏன்னா..நான் கத்துக்கற ட்ரிப்ல யாரும் உயிரைப் பணயம் வெச்சு வரத் தயாராக இல்ல..எனக்கே எனக்கு மட்டும் காசு வாங்கின தோஷத்துக்கு கார் சொல்லிக் கொடுத்த அந்த எந்தரோ மஹானுபாவர்.

இந்த கத்துக்குட்டி , காட்டில் இருந்த போதெல்லாம் கார் ஓட்டினேன். ஆனால் இப்போது ந(ர)கர வாழ்க்கை.

நமக்கு கார் ஓட்டணும்னா ரோடெல்லாம் காலியா இருக்கணும்..நடக்குமா இந்த பெங்களூர்ல..

அதான் என் செல்ல ஸ்கூட்டியோட ..' 'உன்னை விட மாட்டேன்..காரும் இனி வேண்டேன்' நு பவதாரிணி குரல்ல பாடிண்டு நானும் என் உடன் பிறவா பெப்போடு(pep)..நாளும் நகர்வலம் தான்.

Madhyamar-ஒரே வார்த்தை

 ஒரு வார்த்தை..ஒரே ஒரு வார்த்தை

சொல்லி இருக்கலாமே/ கேட்டிருக்கலாமே..

அடிக்கடி இப்படி ஒர் எண்ணம் வருகிறது தானே..?

ஒரே ஒரு வார்த்தை  கேட்டிருக்கலாமே..

'இந்த வாண்டைத் தூக்கிண்டு ஏற முடியலையே..'ஒரு தடவை என்னைக் கேட்டிருக்கலாமே அம்மா'..

என்ன வேண்டுதல் இதெல்லாம்..கடுப்பில் பெண் புலம்ப..தாயும் சொன்னாள்

'தலைப் பிரசவம்...

தாயும் சேயும் நலமா இருக்கணுமேன்னு

திருமலையானை தரிசனம் பண்ண குழந்தையை தூக்கிண்டுனு வரேன் நடைபாதி வழியாகனு வேண்டிண்டேன்'

மூச்சிரைக்க ..ஏறியபடி அந்த குடும்பம்.

இந்த மாதிரி எத்தனை முறை சொல்றோம்..'ஒரே ஒரு வார்த்தை கேட்டிருக்கலாமே/சொல்லி இருக்கலாமே.

அப்பா..ஏம்ப்பா இந்த மாடல் ஃபோன் ஆர்டர் பண்ணின..ஒரு தடவை என்னை கேட்க மாட்டியா...

நண்பர் சொல்வார்..ஏன் சார் ஒரு வார்த்தை கேட்டிருக்கலாமே ..எனக்கு தெரிஞ்ச ஆள் கிட்ட சொல்லி வேலையை முடிச்சிருக்கலாமே..

ஆத்துக்காரி புலம்பலுக்கு பயந்து டூர் போன இடத்தில ஒரு புடவை வாங்கிண்டு வந்தா..'ஏங்க..ஒரு வார்த்தை என்கிட்ட கேட்டிருக்கலாமே...என்கிட்ட இல்லாத கலரைச் சொல்லி இருப்பேனே..

கல்யாணத் தரகர் சொல்வார்..எதுக்கும் ஒரு வார்த்தை பைய்யன்/பொண்ணு கிட்ட கேட்டுடுங்கோ..வாழப் போறவா அவா..என்பார்.

கண்ணா.. இன்னிக்கு சாயந்திரம்  என் ஃப்ரண்டு பைய்யனுக்கு பிறந்தநாள். நம்ம ரெண்டு பேரும் போகலாம்..சீக்கிரமா படிச்சு முடிச்சுடறயா என்று புத்திர /புத்திரி சிகாமணிகளை கேட்க..குபீர்னு பாய்ஞ்சு..என் கிட்ட ஒரு வார்த்தை கேட்க மாட்டியா..நான் மாட்டேன் என்று பிடைவாதம் பிடிக்க..

இப்படி எல்லாரும் பிடிச்சிண்ட 'என்னை ஒரு வார்த்தை கேட்டிருக்கலாமே' dialogue..

ஏன் தோணவே இல்லை..இந்த ராமபிரானுக்கும், அந்த சீதா பிராட்டிக்கும்..

நீங்களும் கேட்டிருப்பீர்கள் தானே..எப்போது எங்கே , எதுக்கு..ஷேர் பண்ணுங்களே

Madhyamar-ரீலா ரியலா

 #challengepost  Meena Anand

முயற்சி செய்திருக்கேன்.. ஊரு சுத்தினதால லேட்டாப் போச்சு.

ரீலா..ரியலா..ஃபீலா..பீலாவா???

இன்னாமே..மணி அஞ்சே முக்காலவுது. வூட்ல ஆரும் காணும்.இந்த பெர்சு ரெண்டு என்கிட்டும் போவாதே..ஞாயித்து கிலமை அந்தம்மா துணி தோச்சு இஸ்திரி போட்டுகினு இருக்கும்.அந்த ஐயா செடிக்கு தண்ணி ஊத்திட்டு இருக்குமே..எங்கன போய் தேடுறது? குப்பம்மா குமுறிகிட்டு கிடக்க.. அங்கே வந்த கிருஷ்ணவேணி..' உன் நைனா வூட்டாண்ட உன்ன தேடிக்கினு கீது..நீ இங்கிட்டு இன்னா பண்றே.. எங்கிட்டு.போச்சு அந்த ஐயா ..கேட்டை துறக்காம..மணி வேற ஆயிடிச்சு. அவளோட வந்த கும்பலோ 'அம்புடுத்தானா..என்னமோ பெர்சா உதார் வுட்டியே..கூட்டிகினு போறேனு..பூட்டின வூட்டை காட்டி ரீல் சுத்தறியா மவளே..கூட்டம் கறுவ..

'எலேய் கோவாலு..அந்தாண்ட அந்த அம்மாவோட தங்கச்சி வூட்ல பெர்சு ரெண்டும் குந்திகினு கீதானு பாருடா..மணி வேற ஆவுது..இன்னா செய்யறது..டபாய்க்காம போய்ட்டு வாடா..பிஸ்கோத்து வாங்கித் தாரேன்

 'சொல்லி முடிக்குமுன்.."ஆத்தா..சும்மா கூவிகினு கிடக்காதே..இரு சைக்கிள் ஒரு மெரி மெர்ச்சு போயாரேன்'.

தன்னோட கும்பலோடு மினிம்மா அங்கே வர..ஏய் மினிம்மா இன்னாது இது..அதிசயமா கீது ..நீ இங்கன வந்திருக்க என்று மொத்த கூட்டமும் கோரஸ் பாட...

கோவாலு..வேகமா வந்தான். ஐயா வராரு..அம்மா வராங்கா.வழி விடுங்க..வழி விடுங்க. பிள்ள..சொல்லும் போதே..கூட்டம் முட்டி மோத..

லீடர் கணக்குல குப்பம்மா..' ஏய் சும்மா கம்முனு இருக்க மாட்டீங்க..குளாய் அடி சண்டை இங்கன போடறது எவ அவ..குரல் எழுப்ப.

ஐயாவும் அம்மாவும் ஆஜர். 'குடு நைனா சாவிய..நானு தொறக்கறேன்..எங்கன பூட்டிங்க ..பேஜாராப் பூடிச்சி இங்க..'

கேட் திறக்க..தப தபனு அத்தனை சனமும் கூடத்தில் குந்த..(ஐயோ..உட்கார)...

டேய் அன்னாண்ட போய் குந்து..கப்பு தாங்கலை..சொல்லும் போதே..

ஐயா..அல்லாரையும் தாண்டி வந்து..அந்த சாலிடேர் கறுப்பு வெள்ளை டீவி ஸ்விட்சை ஆன் செய்ய..ஒரே பிகிலு சத்தம்..

ஐயாவும் அம்மாவும் அவுக வேலையை பார்க்க உள்ளாற போக..

'தலைவா'..சவுண்டு விட்டு பிகிலோடு அந்த வீடே ஒரு மினி தியேட்டர் ஆக..

அந்த வீட்டு குட்டிப் பெண் அல்லார்க்கும் ஜில்லுனு தண்ணி சப்ளை செய்தபடி.

சூப்பர் ஸ்ட்டாருடா..இன்னாமா சுத்தி சுத்தி அடிக்கறாரு பார்..தலீவா..டக்கரு பா..

மெய்யாலுமே..இத்தினி அ(ழ)ளகா இந்த கதாநாயகி..இன்னாமா இங்கிலிபீஸ் பேசுது..பெருமூச்சுகள். 

அக்கிஸ்டு மாட்டிக்க..வில்லன் கும்மாங்குத்து வாங்க..ஹீரோ ஹீரோயின் கண்ணாலம் ..பிலிம் முடிய..

அல்லா கும்பலும்..ஐயா..அம்மானு கூப்பிட்டு "ஐய்யா..ரொம்ப டாங்க்ஸ் ..நீங்க இங்கன வந்தப்பொறவுதான் வாரா வாரம் சினிமா பாக்குறோம்.ரொம்போ டாங்க்ஸ்..ஒவ்வொர்த்தரா விடை பெற்றாச்சு.

இது நடந்தது 1983. ஐயா..அம்மா வேற யாரரு..என் அப்பன் ஆத்தா தான்..தண்ணி கொடுத்த பொண்ணு நாந்தேன்.

அவர்களின் ஆதர்ச ஹீரோவின் சினிமா..ஞாயிற்றுக்கிழமை டீவியில்..களைப்பை மறக்க அந்த ஏரியாவில் இருந்த ஒரே டீவி வீடு எங்க வூடுதான்..

இப்போ எல்லாம் மாறி போச்சு..எல்லார் வீட்டிலும் ரெண்டு மூணு கலர் டீவி இருக்கு.

இன்னிக்கும் அவுக என்னைப் பாக்கும்போது ' உங்கப்பனாத்தா மாதிரி வருமா' என்று சொல்லும்போது..

நான் வெளியூரில் இருந்து வந்து விட்டு போகும்போது..' நீ சந்தோசமா போய்ட்டு வா தாயி..நாங்க அல்லாரும் கீறோம்ல ' என்ற.அன்பு , எத்தனை வருஷம் கழித்துப் பார்த்தாலும்..' இன்னாமா மெலிஞ்சு போய்ட்டியேனு' வயிற்றில் பால் வார்க்கும் வாஞ்சை. மெய்யாலுமே ..மெர்சலாயிட்டேன்.

பின் குறிப்பு: Rohini Krishna mam..என் வட்டத்தை விட்டு வெளியே ஒரு நாள் வர முயற்சிக்கிறேன்

Keerthivasan Rajamani: you have given me a toughest challenge. I will try.

Thanks all

Madhyamar-ஞாபகம்

 #பள்ளிப்பிராயத்திலே

ஞாபகம் வருதே ..ஞாபகம் வருதே..

என்ன கண்டுபிடிச்சிட்டீங்களா?

ஆட்டோகிராஃப் தான்.

பன்னெண்டாம் கிளாஸ் முடியப் போறது.

சோகம் கவ்வ ஆரம்்பிச்சது. 

இனிமே எப்ப்போ சந்திப்போமோ.

உயிரிலும் மேலான ஃபாத்திமா மிஸ். எப்படி பிரிஞ்சு இருக்கபோறோம்னு அழுகை அழுகையா வரும்.

அக்கெளண்ட்ஸ் சொல்லி தந்த கபிலவதனி டீச்சர்.. விளக்கெண்ணெய் மாதிரி நாங்க உட்கார்ந்திருக்க ..' நீங்க இந்தப் பாடத்தை வேண்டாம்னு சொல்ல நினைக்கும் போதே..அது உங்களை வேண்டாம்னு போய்டும்னு ' வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சினாலும் பாசமுள்ள டீச்சர்.

ஆசிரியைனு சொன்னாதான் அரை மதிப்பெண்ணாவது போடுவேன்்னு என் தோழி ஜயலக்‌ஷ்மியை ..சயலக்குமினு கூப்பிட்ட நளினி ஆசிரியை..

போர்ட் முழுக்க கணக்கு போட்டுண்டே..அதை நாங்க காப்பி அடிக்கறதுக்கள்ள அழிச்சிண்டே போகும் ஹில்டா டீச்சர்.

grammar test paper .. எப்பவும் கையில் வெச்சுண்டு சுத்தி சுத்தி எங்களை நெம்பி எடு த்த ருக்மிணி டீச்சர்..

எல்லாரையும் விட்டு..இந்த ஸ்கூல் காம்பவுண்டை விட்டு வெளியே போற நாள் நெருங்கி வந்தபடி இருக்க..

அப்பதான் ஒரு ஃப்ரண்ட் வந்து பீத்திண்டா தான் வாங்கிண்டு வந்த ஆட்டோகிராஃப் புக். இதுல எல்லா டீச்சர் கிட்டேந்தும் நான் கையெழுத்து வாங்கி பத்திரமா வெச்சுப்பேனே..என்று புகை கிளப்பிட்டாள்.

எல்லாரும் வாங்கி அந்த வழு வழு அட்டை போட்ட சின்ன புத்தகத்தை தொட்டு பார்க்க..

' ஏய் அழுக்கு பண்ணிடாதீங்கடீனு' புடிங்கிண்டு ஓடிப் போய்ட்டாள்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மா கிட்ட இதை வாங்கித் தரச் சொல்லணும். அம்மா சொல்லாத வேலையும் சுத்தமா செஞ்சு வெச்சு காத்திருந்தேன்.

அம்மாவின்.ஆபீஸ் வீடு டென்ஸன் எல்லாம் அடங்கினப்பறம் ..

அம்மா..எனக்கு ஒரு ஆட்டோகிராப் புக் வேணும்மா என்றேன்.

பக்கத்தில் கீரை ஆய்ந்தபடி இருந்த என் சித்தி..

"ஆட்டோகிராப் எல்லாம் நம்ம குடும்பத்தில் யார்கிட்டேயும்  வாங்கற வழக்கமில்லை என்று."

"ஏதோ ஆடு வெட்டறதெல்லாம் நம்ம குடும்ப வழக்கமில்லைனு "சொல்றாப்போல தூபம் போட்டுட்டு தாச்சி தூங்கப் போய்ட்டா..

இரு இரு சந்திரிகா அக்கா வோட சினிமா போக பர்மிஷன் கேட்ப இல்ல..அப்ப உனக்கு இருக்கு ஆப்புனு கறுவியபடி நான்.

ராத்திரி கண் மூடினா..கலர் கலர் அட்டையோட ஆட்டோகிராப் புக்ஸ்.

 ஆட்டோகிராப் புக்..அதில் நான் செய்யப் போகும் டெக்கரேஷன் எல்லாம் சேர்ந்து என் கனவைத் தொடர்ந்தேன்.

என்ன தோணித்தோ தெரில காலையில் கண் விழித்த அம்மா காபியோடு என் வயிற்றிலும் பால் வார்த்தாள்.

பத்து ரூவா தரேன்..வாங்கிக்கோ..

( உஸ் அப்பாடா..ஒரு பத்து ரூவாய்க்கு பட்ட பாடு இருக்கே)

அப்பறமென்ன..ஸ்கூல் வாசல்ல இருந்த கடையில் அலசி எடுத்த அழகா கைக்கடக்கமா..ஒர் ஆட்டோகிராப் புக்.

ஒவ்வொரு டீச்சரும் கிளாஸ் முடித்து போகும்போது ..பின்னாடியே..மிஸ்..மிஸ்னு ஓடி ப் போகும் பெரிய கூட்டம்.

அந்த டீச்சர் கிட்ட வாங்கும்போது இன்னொரு டீச்சர் க்ராஸ் பண்ணினால் அங்கும் பாய்ந்தோடும் கூட்டம்.

அவர்கள் எழுதிய ரெண்டு வரி..அவர்கள் கையெழுத்து..ஒவ்வொரு மாணவிக்கேற்ற மாதிரி எழுதித் தந்த ஊக்குவித்த வார்த்தைகள்.. 

பொக்கிஷமா இன்னும் இருக்கு. 

எத்தனை சேட்டைகளை தாங்கியது இந்த முகங்கள்..தனக்கு ஒரு பேரு வெச்சிருக்காங்க இந்த வால்கள்னு தெரிஞ்சும்..இந்த மாதிரி செட் இனிமே எப்போ கிடைக்கும்னு ஓரத்தில் துளிர்த்த கண்ணீரை கண்டும் காணாமல் துடைத்த கண்கள்..

நீங்க எல்லாரும் பெரிய ஆளா..நல்ல குணத்தோட இருக்கணும்னு மனதார வாழ்த்திய மணிகள்.

இவர்கள் என்னை மறந்திருக்கலாம். ஆனால்..நான் எப்படி மறப்பேன்.

இன்று என் பெண்ணிடம் அழகாக ஒரு பூட்டு போட்ட புக் இருக்கு.. அவள் பொக்கிஷம் அது..

எப்ப வேணுமோ பூட்டைத் திறந்து அந்த உலகுக்கு போய்ட்டு வா ...enjoy என்பேன்.

Madhyamar-வல்லமை தாராயோ

 வல்லமை தாராயோ..

மோட்டுவளையும் மாட்ச்சும் மாத்தி மாத்தி பார்க்கும் அப்பா..திடீரென்று நேத்திக்கு ' பக்கத்து கடைக்கு போய்ட்டு வரேன் ..லிஸ்ட் கொடு என்றார். விடுவேனா..ஒரு ஆள் வேலை செய்ய கிடைச்சால். ..

அவரெல்லாம் ரொம்ப systematic. ஒரு பேப்பர் எடுத்து பிள்ளையார் சுழி போட்டு தேதி போட்டு..உஸ் அப்பா..நான் அப்பறம் மறந்துடுவேன் என்று சொன்னதை கண்டுக்கவே இல்லை. எட்டு ஐட்டம் இருக்குப்பா..home delivery பண்ண சொல்லுங்கோ..நீங்க தூக்க வேண்டாம் என்றேன். 

கடைக்கு போய்ட்டு சைட்ல பேத்திக்கு கடலை மிட்டாயும் வாங்கி வீட்டுக்கு வந்தார்.

அவர் பொறுமையை சோதிச்சது..சாமான் வராமல்..நான் சரியாதானே சொன்னேன் அட்ரஸ் ..இன்னும் வரலையே..ஃபோன் வேணா பண்ணேன். ஒரே restless.

இந்த அபார்ட்மென்ட் வரும்போது கொண்டு வருவாம்ப்பானு நானும் சமாதானம் சொன்னபடி இருந்தேன்.

வந்தார் வந்தார் ..டெலிவரி பாய். தந்தார் தந்தார் சாமான் எல்லாம்.

உள்ளே எடுத்து வைக்கப் போனேன். ' இரு இரு ..எல்லாம் சரியா இருக்கானு செக் பண்றேன் அப்படின்னார். எப்பவும் தருபவர் தானேப் பா..why tension என்றேன்.

என் நேரம்..லிஸ்டில் 9 ஐட்டம்..என் கிட்ட 8 ஐட்டம். தோண்டி பார்த்ததில் ஒரு சந்திரிகா சோப் எக்ஸ்ட்ரா 25 ரூபாய்க்கு. கடையில் பில் பார்க்கலை. 

நீ என்ன பண்ற காலம்பற கடை திறந்ததும் போய் அவன்கிட்ட சொல்லி 25 ரூபாய் வாங்கிண்டு வந்துடு. இனிமே நீயும் ஜாக்கிரதையா செக் பண்ணு. இன்னும் எவ்வளவு போச்சோ இப்படினு ஒரே புலம்பல்.

காலையில் எழுந்ததும் first reminder அதுதான். 

போனேன் கடைக்கு.நீங்க வாங்கினது தான்னு பில் போட்டவர் argue செய்ய..அப்பா எடுத்துண்டு போன லிஸ்ட்டை காண்பிச்சேன். இதுல இல்லையே..இப்பவாவது ஒத்துக்கறயா என்றேன். ' என்ன madam..இத்தனை வருஷமா வாங்கறீங்க ..ஒரு 25 ரூபாய்க்கு இப்படி பண்றீங்களே என்றார்.

ஒரு சின்ன க்ளாஸ் எடுக்க வேண்டியதாப் போச்சு அவருக்கு. 

' என் அப்பா 82 வயசில தானே வந்து வாங்கணும்னு வந்தார். இப்போ இப்படி தப்பா போனால் தான் இதுக்கு கூட லாயக்கில்லையோனு சோர்ந்துடுவார்ப்பா..

அவரோட self confidence ம் போயிடும்..உன் மேல இருக்கும் confidence ம் போய்டும்.

பரவாயில்லையா..' என்று கேட்டேன்.

25 ரூபாயை திருப்பி கொடுத்து அந்த பில்லையும் சரி செய்து வாங்கி வந்து அப்பாகிட்ட காண்பித்தேன்.

ஒரு sigh of relief அவரிடம்.

அவர்கள் மன நிலையில் இருந்து யோசித்தேன்..இப்படித்தான் அவர்கள் மன ஒட்டம் இருக்குமோ..

தூக்க மருந்து  தாலாட்டுமுன்

தூக்கிப் போடுமே இருமல்

என் லொக் லொக்  சத்தம்

கொர் கொர் குறட்டைக்காரரையும்

கூப்பிட்டு எழுப்புமே..

தலைகாணி உயரமாகும்..

தலை விதி நொந்து..

தாரையாய் கண்ணீர்..

.

கோழிக் கூவும் நேரம்..

கண்ணும் சொக்கும் தூக்கம்..

எட்டு மணி ட்ரெயின் பிடித்து

எட்டிப் பாய்ந்து பஸ் பிடித்து

ஓட்டமும் நடையுமாக..

ஓவர் டைமும் பார்த்த நாட்கள்..

ஓரமாய்..சின்ன நினைவாய்..

 விழிப்பும் ஒரு வழியாய் வர..

வேகத்தில் இயங்கும் வீடு..

பெண்ணும் பேத்தியும்..

பேச்சா..சண்டையா..??

புரியாத புதிராய் நான் முழிக்க..

சூடாக் குடித்த காபி..

சுட சுட செய்தியுடன் பேப்பர்

வெது வெது நீரில் குளியல்..

வேண்டுதல் நாளின் இனிமைக்கு..

பசித்து புசித்த காலம்..

பழங்கதையான ஏக்கம்..

மாத்திரைகள் பாதி உணவாக..

மருந்தாய் தோன்றும் சாப்பாடும்..

ஒற்றை வரியில் பேசிய நானோ

ஒன்றையே இரண்டு மூன்று முறை...!!

வலிகள் தரும் வேதனை..

விடுதலை வேண்டி ப்ராத்தனை.

கடந்தது எல்லாம் கனவாய்க் கலைய

நிகழும் காலம் நீளமாய்த் தெரிய

வரப்போகும் விடியல்..

விரட்டுமென் சோதனையென

விழித்தபடி படுத்திருக்கேன்..

விடிய இன்னும் நேரம் இருக்கே..

புரண்டு படுக்கையிலே..

புலப்பட்டத்து ஓர் ஒளி..

' நீ அவனில்லை..

நினைத்தை முடித்த..

நீ..அவனில்லை..'

நொடியில் மறைந்தது..

நிமிண்டிய அவ்வொளி..!!

சூரிய கிரணமும்..எனைச்

சுறுசுறுப்பாக்க..

"பழக்கம் எனக்குமுண்டு..

பழம் காய் வாங்க..

பக்கத்து கடைதானே..

பத்திரமாய் போய்வருவேன்"..

விக்கித்து நின்றாள் பெண்..

மோட்டுவளை பார்த்தவன்..

மீண்டெழுந்தேன்...

மீதமுள்ள நாட்களை..

மகிழ்ச்சியாய் கழிக்கும்..

மனத் திடத்துடனே..

வயோதிகம்..ஒரு வியாதியல்ல..மருந்து மாத்திரையுடன் தெம்பும் தன்னம்பிக்கை யும் தருவோம்.

Madhyamar-பாபா விஜயம்

 மத்யமர் நண்பர் Ramani யின் பதிவுக்கு என் பழைய புலம்பலை எச யாக சமர்ப்பிக்கிறேன்.

Madhya Pradesh life..

பாபா விஜயம்..

குரோம்பேட்டை குச்சு வீட்டிலும்..கரோல் பாக் கிடங்கிலும் இருந்து...மத்திய பிரதேசம் transfer.. Indore station எறங்கி நல்ல தமிழ் ஹோட்டலில் மூக்க புடிக்க மொக்கிட்டு..கடைத்தெரு எல்லாம் பராக்கு பார்த்துண்டு..பயணம் மண்டலேஷ்வர் என்ற project site நோக்கி....நாங்க போற கார் தவிர..

ஆள் அரவமே இல்லாத ரோடுகள்..இரண்டு பக்கமும் கண்ணும்கெட்டிய வரை ஒரு மனுஷப் பிறவி தெரில..

என் கூட வந்த உடன் பிறவா தம்பி..'அக்கா..நாம எங்க போறோம்.. 'என் அம்மாவோ..'இந்த எடத்துல கைக்குழந்தைய வெச்சுண்டு. எப்படி?

 'அதோ ..அந்த மலைக்கு பின்னாடி தெரியுதே..அங்கதான்..நம்ம வீடு..'

அகத்துக்காரர் சொல்ல...ஆர்வமாய் தலை ஆட்ட..ஒரு குட்டித் தூக்கம் முழிச்சு..இப்போ நாம எங்கே இருக்கோம்....திரு திரு முழியுடன் நான்

கம்பெனி கேட்டில் security salute அடிக்க..ஓ..வீடு வந்தாச்சு..

ஒரு வீட்டுக்கும் இன்னொரு வீட்டுக்கும்..போ....திய இடைவெளி... மைக் போட்டு தான் கூப்பிடணும்.

 அத்வானம்..அமைதி..இதெல்லாம் பழகாத ஒன்று..கடைத்தெருவிலே குடி இருந்து.. காட்டுக்கு நுழஞ்சாச்சு..

பக்கத்து வீட்டு பம்ப்பா(Bengali)..ஓடி வந்தாள்..அறிமுகம்..'bhabhiji ..dhyan rakhna..babaji idhar bahut hai.'...பய பக்தியோட தலையாட்டினேன்..பூச்சாண்டி பயம் ரொம்ப போல இருக்கு..கதவ சாத்தியே வைக்கணும்...

வந்து போனவரெல்லாம் இதே பாட்டு..எங்கடா..வந்து மாட்டிண்டோம்..

காலைல கண் விழிச்சா..விந்திய மலை தரிசனம்..காம்பவுண்டுக்குள் இருக்கும் கோயில் மணி..ஆஹா..சுகமோ..சுகம்..

தோட்டக்காரன் 'கல்லு'...என் பேர் என்றான்..madam..

babaji idhar bahut hai..கதவ சாத்தி வைனு..அதே பாட்டை சுருதி பிசகாம பாடினான்..

என்னடா இது வம்பு...

வேலை செய்யும் மன்னு பாய் வந்தாள் அவள் பெண் சந்தா வோடு..அவளும் அதே பாட்டு பாடினாள்..

கதவிற்க்கு அடியில் துணி அடை என்றாள்..ஷெல்ப் எல்லாம் மூடி வை..babaji ..என்றாள்..

பத்து மணி..பக்கத்து (so called) வீடு..state bank..பியூன் வந்தார்..திறந்தார்..கதவை..ஓடி வெளில வந்து நின்னார்..அட ராமா..இப்படி என்ன ஓட்டம்..கேட்டேன் அவரை..

பணப்பெட்டி திறக்குமுன்..babaji வெளிய போகணும் என்றார்..யோவ்..பூட்டின வீட்டில எங்கடா உங்க babaji....நேற்று பெய்த மழையில் இன்று முளைத்த காளான் நீனு..ஒரு லுக் விட்டார்....

என்னமோ போ..குழந்தை க்கு ஜுஸ் குடுக்கணும்..ஆரஞ்சு புழிஞ்சு தோலை வீசி எறிய..ஒரு army சத்தம் சரசரனு..குப்பைலேர்ந்து..

கிச்சன்கார்டன்ல..கத்திரிக்காய்..கண்ணைப் பறிக்க..பாத்தியில் கால் வைக்க..கருப்பா..பெருசா ஒண்ணு நகருது..ஐயோ..ஒட்டம் தான்..சீ..சீ..எதோ பிரம்மை..

செம்ம வெயில் கொளுத்தும்.. தண்ணீ ரொப்ப கூலருக்குள் பைப்பை சொருக....குபீர்னு எதோ ஒன்னு வெளிய ஓடித்து..ஐயோ..மூச்சே நின்னு போச்சு..

கல்லு வந்தான்..கதையெல்லாம் சொல்ல..நக்கலாய் ஒரு சிரிப்பு..woh  kuch  nahi kartha  madam..இது எங்கள் குல தெய்வம் என்றான்..

என் குட்டி வால்..காலுக்கு பின்னாடியே..babaji..ஊர்வார்....எங்க எப்பொ..ப்ரசன்னமாவார்னே தெரியாது..

பால்காரர்் வருவார்..பாபாஜி..இன்னிக்கு எங்க என்பார்..அதோ ..அந்த தண்ணி வெளிய வர குழாயில் என்பேன்..போ..ஊதுவத்தி கொண்டா என்பார்..சாக்கடைக்கு..சந்தன அகர்பத்தி காட்டுவார்..பாபாஜியோ..தலைய மட்டும் வெளியே காட்டிட்டு..உனக்கும் பேப்பே..உங்கப்பனுக்கும் பேப்பேனு..உல்லாசமா..பைப்புக்குள்ளே..

சாயந்திரம் 5 மணிக்கு கரெண்ட் கட் ஆகிடும்..அப்பறம் அடுத்த நாள் 12 மணிக்கு தான் வரும்..

காத்துக்கு கதவும் திறக்க முடியாது..காலை கீழ வைக்க கூடபயம்.வழவழனு ..எங்கியாவது..பாபாஜி..விஜயம்..பாமா விஜயம் மாதிரி..

இது என்ன மர்ம தேசம் மாதிரி.....

பயத்தில் ..பூசைகள்...இன்னிக்கு யார் உங்க வீட்ல விருந்தாளினு கேலிகள்....

இன்னிக்கு concrete jungle ல ....எந்த புத்துலேர்ந்து எந்த. பா......இருக்கும்னு புரியாமல் வாழ்க்கை ஒட்ட்ம்..

மறக்க முடியாதது..அந்த

ரம்மியமான சூழல்..நர்மதை நதி சலசலப்பு...

அமைதியான மக்கள்..கொட்டும் மழை ஒருபக்கம்..காய்ந்த பூமி மறுபக்கம்..அஹில்யா தேவி கோட்டை..chanderi புடவைகள்..

எத்தனை நினைவுகள்..

Madhyamar-வற்றாத வேண்டுதல்கள்

 வற்றாத வேண்டுதல்கள்

கோயிலில் இப்போதெல்லாம் ரொம்ப கூட்டம்.

குட்டி வாண்டுகள் ..கோணலாய் சாய்ந்து சாய்ந்து நவக்கிரகம் சுற்றும் அழகை ரசித்தபடி நான். அங்கே ஒரு உரையாடல்.

'அம்மா ..9 சுத்து சுத்திட்டேனா என்று கேட்க..இன்னும் 2 இருக்குடானு' வேண்டுதலகள் வேகமா நடக்கும் நேரம்.

😖 குழப்பத்துக்கு நடுவில அந்த குழந்தை பரீட்சை எழுதி சோதனை எல்லாம் கடந்து  வந்ததே சாதனையா இருக்கே. பரீட்சை முடிந்தாலும் வெட்டப்பட்ட சிறகோடு சிறுவர்கள்.

இந்தக் காலக் கட்டம் ஒரே டென்சன் மயம்

அவனின்றி ஓர் அணு்வும் அசையாது. அதுக்காக..அவன் மேல பாரத்தை போட்டு நாம் பராக்கு பார்த்துண்டு இருக்க முடியுமா?

முதல்லேயே சொல்லுடுவேன் பசங்க கிட்ட..உழைச்சு படிக்கணும். உடைக்கும் தேங்காயில் ஒண்ணும் கிடைக்காதென்று.

என் வேண்டுதல் நாலு stage ஆ பிரிச்சுடுவேன். சுவாமிக்கு குழப்பம் வரக்கூடாது பாருங்க

first stage: போர்ட் எக்ஸாம் வருஷம் அடியெடுத்து வக்கும் போது..

நல்ல பாடம் சொல்லித் தர டீச்சரா வரணும்.

அவங்க பேசறது இவங்களுக்கு புரியணும்.

hard work பண்ண்ணும்.ஹாய்யா மொபைல் நோண்டாமல் இருக்கணும்.நல்ல நட்பு கிடைக்கணும். 

 ...இப்படி பெரிசா ஒரு லிஸ்ட்

second stage: exam நேரத்தில்..

உடம்பு படுத்தாமல் இருக்கணும்.

எலெக்‌ஷன் வராமல்் இருக்கணும்.

பந்த் எதுவும் நடக்காம இருக்கணும்.

பேப்பர் லீக்காகாமல் இருக்கணும்.(/இது main)

படிச்சது மறக்காமல் இருக்கணும்

formula ஞாபகத்தில் வரணும்

silly mistake செய்யாம இருக்கணும்.

சுத்தி வளைச்ச கேள்விக்கும் நச்சுனு பதில் எழுதணும்.(உஸ்...அப்பாடா..)

extra sheets எல்லாம் exclude ஆகாம இருக்கணும்.

third stage: அதிலதான் இப்போ எல்லாரும் இருக்காங்க.

திருத்தும் டீச்ச்சரின்  திசை பார்த்து ஒரு கும்பிடு போடணும்.

மூட் அவுட் ஆகாம இருக்கணும்.

முழு பேப்பரும் கரெக்ட் பண்ணணும்.

key word வைத்து திருத்தினாலும்

common sense உபயோகித்த பதிலையும் consider பண்ணனும்.

 grace marks என்று govt சொன்னதை

grand total ல் சேர்க்கணும்.

data entry செய்பவர் drowsy ஆ இல்லாமல் இருக்கணும்.

ஒத்த பேப்பர் ஊரெல்லாம் சுத்துதே..

சித்தம் வையப்பா.. 

centum இல்லாட்டியும் சீட்டு கிடைக்கற அளவு மார்க்கு போதும்.

( இது எப்படி நம்ம கொக்கி)

result வந்ததும் revaluation க்கு கொடுத்து restless ஆகாமல் இருக்கணும்..

( சுவாமியின் மை.வா 'ஐயோ..போதும்மா போதும்..நான் பார்த்துக்கறேன்.ஆளை விடு')

last stage: திக் திக் திக் ..result day.

site open ஆகணும்.

சேதியும் நல்லதா வரணும்..

வேணடு்தல் முடிக்க வா போகலாம் என்றால் ' ப்ளீஸ் ..ப்ளீஸ் ..நீயே போய்ட்டு வாம்மா என்றும் கெஞ்சும் பிள்ளைக்கு proxy கொடுக்கணும்.

பாலும் பழமும் படைத்து விட்டு

பார்த்துக்கோப்பா..பகவானே

புதுசா போகப் போகும் ஸ்கூலோ/காலேஜோ பத்திரமா இருக்கணும்..

மறுபடியும் ஆரம்பிக்கும் முத்ல்லேர்ந்து வேண்டுதல்.

இந்த பொன்னான அக்‌ஷ்ய திருதியையில் யார் யாருக்கு என்ன வேண்டுமோ அதையெல்லாம் அள்ளித்தா..தேவி

 அமைதியும் அன்பும் ஓங்கி வளர ..நீர்நிலைகள் எல்லாம் பொங்கி பெருக்கடுத்து ஓட..எல்லாவற்றையும் விட மனிதம் மனித நேயம் வளர ..

அள்ளித்தா உன் அருளை தேவி

Madhyamar- பயணம்

 பயணம்..ஒரு பாடம்.

தமிழ் நாடு எக்ஸ்பிரஸ் ப்ளாட்ஃபார்மில் ் வந்து நின்னதும், தடக் தடக் சத்ததோடு என் லப் டப்பும் ஜாஸ்தியாகும்.

.இருக்கிற மூட்டை முடிச்சை இடம் பார்த்து உள்ளே தள்ளணுமே..பகவானே என் பெர்த்ல வர யாரும் சாமானே கொண்டு வரக்கூடாதுனு அராஜகமா ஒரு வேண்டுதல் வேற. அதுவும் கண்டிப்பா இந்த டிரங்க் 📦 பெட்டியும் ,  சுருட்டிய bed உடன் யாரும் என் பர்த் கிட்ட வரக்கூடாதேனு ஒரே கவலை😟.

 அவர்கள் பெட்டி வைத்து விட்டால் நான் என் குட்டி வாலுடன் ஹை ஜம்ப் ,hurdles எல்லாம் விளையாடியபடி தான் ஒவ்வொரு முறை பாத் ரூமோ கை அலம்பவோ போக முடியும். பல சமயம் கடவுள் என்னை பிரார்த்தனை கேட்காமல், விறைத்த உடுப்பும், வெறுமைப் பார்வையும் உள்ள அவர்கள் தான் என் இடத்தருகில் வருவார்கள். பாதி நேரம் சீட்டிலும் இருக்க மாட்டார்கள். தூங்கவும் மாட்டார்கள். பிரிவு, ஏக்கம் கடமை என்பதின் எல்லா expression ..அவர்கள் முகத்தில் எழுதி இருக்கும். அவர்களைப் பார்த்தால் பாவமாக இருந்தாலும் என் கவலையெல்லாம் டிரங்க் பெட்டில கிழிச்சுக்காமல் காலை ஒழுங்கா வெச்சு போகணுமேன்னு தான். ஒரு maturity கம்மியா இருந்த பொழுதுகள் அவை.

புலம்பித் தள்ளும் எனக்கு என் வீட்டுக்காரர் சொல்லும் ஒரே பதில் 'உனக்கென்ன தெரியும் அவர்கள் கஷ்டம்'..

அடுத்து என் ரூட் மாறியது. கெளஹாத்தி எக்ஸ்பிரஸ். அங்கேயும் இதே கதைதான். என் பெட்டியில் கண்டிப்பா இரண்டு மூணு army jawans பயணம் செய்வார்கள். இப்போது கொஞ்சம் லேசா அறிவு வளர்ந்து ஐயோ பாவம் அவர்கள்..குடும்பத்தை எல்லாம் விட்டு இப்படி எங்கோ கண் காணாத தூரத்தில், கணினியோ தொலை பேசியோ எப்பவாவது வேலை செய்யும் ஒரு ரிமோட் பகுதிக்கு போறாளே பாவம்னு மனது அடித்துக் கொள்ளும். 

என் பொண்ணும் இவ வயசுதான் மேடம். அடுத்த தடவை பார்க்கும்போது நல்லா வளர்ந்திடுவா என்று கண்ணீர் நான் வெளியே கொட்டப் போறேனு அவரை பயமுறுத்தும். 

என் ஊர் Purulia ( west Bengal) ல் இறங்கி அவர்களைப் பற்றிய சிந்தனை கொஞ்ச நேரம் துரத்த எங்க கிராமத்துக்கு போய் சேர்வேன். 

'உனக்கென்ன தெரியும் அவர்கள் கஷ்டம்' என்பதின் அர்த்தம் புரிய ஆரம்பித்தது.

அந்த முறை சிக்கிம் டார்ஜிலிங் போக முடிவாச்சு. மிக அழகான ஊர்.

 சிலிகுரிலேர்ந்து பயணம்.'Teesta ' நதி கை நீட்டி வரவேற்று அழைத்துச் செல்ல ரம்மியமான ஒரு சூழல். போகும் வழியில் ஒரு ரெஸ்டாரெண்டில்  potato fry உடன் கரப்பான்பூச்சியும் போட்டு எடுத்து வந்தார்கள். 

சிக்கிம்..எத்தனை அழகான ஊர். உள்ளே நுழைந்ததும் முதலில் கண்ணில் பட்டது ' idli dosa available' நு போர்டு மாட்டின ஹோட்டல். நாக்கைத் தொங்கப்போட்டு ஒரு வெட்டு . வீட்ட்ல சீந்தாத பண்டம்..தேவாமிர்தமா இருந்தது.

லோகல் டூருக்கு ஒரு இன்ஸ்பெக்டர்தான் 

🚗 டிரைவர்.அவர் இந்த சீசன் வரும்போது இரண்டு மூணு லகர்ம் பார்த்துட்டு அக்கடானு தாச்சி தூங்கிடுவாராம் டூட்டில.

மலையும் அதிலிருந்து கோடு கோடாய் கிளை பரப்பிக் கொட்டும் நீரும். நதி இணைப்பு நல்ல படியா நடந்தால் இந்த்க நாடே எத்தனை சுபிக்‌ஷமா இருக்கும்னு ஒரு நப்பாசை.

12400 அடி உயரத்தில் Tshangu lake வந்தாச்சு. 'Y ' for 'yak' நு படிச்சதை நிஜமாவே பார்த்தேன். நீ மாடு மேய்க்கத்தான் லாயக்குனு சொன்ன எல்லோருடைய ஆசீர்வாதத்தில் Yak ம் கூட மேய்த்தேன். ரொம்ப சாது. 

கை கால் லேசா வெளியே தெரிய முடியல..அத்தனை குளிர். அப்போ..வாசனை மூக்கைப் பிடிச்சு இழுக்க.. வாம்மா.வாம்மானு 'மோமோ'..வித்துண்டு ஒரு குட்டி கடை. உட்காருங்க சூடா பண்ணித் தரேன் என்றாள். அவள் அடுப்பு எரியவே அரை மணியாச்சு. 

மோமோ ரெடி மிளகாய் சட்னியோட..ஆஹா..மோமோ கொடுத்து மோட்சம் காண்பிச்ச நீங்க அமோகமா இருக்கணும்னு வாழ்த்திட்டு..குடிக்க கொஞ்சம் தயிர் கிடைக்குமானு உஸ் உஸ்னு படம் எடுக்கற சவுண்டு விட்ட என் வீட்டுக்காரருக்காக கேட்க..அவள் நக்கலாய் சிரித்து கொதிக்க கொதிக்க டீ கொடுக்க..இன்னும் காரம் மண்டைக்கேற..

ஆனா..அந்த மாதிரி ஒரு 😋 சுவை..நானுந்தான் ரெசிபி கேட்டுண்டு வந்தேன்..ம்ம்ம்ம்..

அதற்கப்பறம் போன இடம் babaji temple' .

(https://en.m.wikipedia.org/wiki/Baba_Harbhajan_Singh)

முன்னமே கார் டிரைவர் அனுமதி வாங்கி இருந்தார் அங்கு செல்ல. உறைய வைக்கும் குளிர். 13000 அடி . harbhajan Singh என்ற ராணுவ வீரர் சமாதி. தண்ணீர் பாட்டில்கள் எல்லாரும் வைக்கணும்நு சொன்னார்கள்.

வெளியே சில பேர் சிப்ஸ் 🍟 dry fruits கூட வைத்து விட்டு வந்தார்கள். அங்கிருக்கும் ராணுவத்தினருக்காக.

பக்கத்தில் இருப்பவர் கூட சரியாக தெரியாத பயங்கர பனி மூட்டம். வழி எல்லாம் மேகக் கூட்டம். விறைக்கும் குளிரில் ' என் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே' என்று உறுதி எடுத்து கண்ணைச் சுழல விட்டபடி ஜவான்கள். மெய் சிரித்தேன்.

கையும் காலும் டைப் அடிக்க நான் நிற்கிறேன். அவர்களோ நெஞ்சை நிமிர்த்தி நாட்டை ,நம் எல்லையை கண் துஞ்சாது காக்கும் பணியில். 

இவர்கள் தங்கள் சுகமெல்லாம் மறந்திருப்பதால் தான்..நாமெல்லாம் பயமின்றி நாட்டில் உலவுகிறோம் என்று நினைத்தபோது கண்ணில் இருந்து தாரை தாரையாய் கண்ணீர் கொட்டியது.

'அவர்கள் கஷ்டம் உனக்கென்ன தெரியும்'. கண்டேன் கண் முன்னே. என் கை என்னை அறியாமலே அவர்களை salute அடித்தது.

ஜெய் ஹிந்த்

Madhyamar- வருஷ பிறப்பு

 இருந்துட்டு போகட்டுமே ..எதெல்லாம்?

ஹேவிளம்பி ஓடியேப் போச்சு..

விளம்பி நான் வந்தேன் ..உன்

வாசலில் வளமெல்லாம்

 வாரி வழங்க என்று.

எல்லா நாளும் ஒரே மாதிர் போச்சா என்ன?

கஷ்டம் வரும்போது ' ஏண்டா என்னைப் படைச்சேனு' கத்தலும் கதறலுமாய் கடந்திருக்கோம்

சந்தோஷமா இருக்கும்போது

..'ஊ..லலலா..ஊ ..லலலா ' நு விசிலடிச்சு இருக்கோம்.

எல்லாத்துக்கும் நம் மனசே பிரதானம்.

அடைசல் இல்லாத வீடு ஒண்ணு இருக்கா?

அப்பழுக்கற்ற மனம்னு ஒண்ணு இருக்கா?

ஒரு குப்பையைத் தள்ள..இன்னொன்று வந்து சேரும்..சரிதானே?

மனமும் மனையும் நிறைய ஒத்துப்போகும்.

மனசு என்கிற ஷெல்ஃபையும் அப்பப்போ சுத்தம் செய்யணும்..

ஒரு சின்ன self appraisal செய்வோம். 

போன வருஷம் காட்டிய கோபம், கொட்டிய அன்பு, கொப்பளித்த ஆணவம், பொங்கிய இரக்கம், பெற்ற பேரானந்தம், கை கொடுத்த நட்பு, பேசிய நல்லவை கெட்டவை, செய்த / பெற்ற உதவி, பொருமச் செய்த பொறாமை ,ஆட்டுவித்த அகங்காரம், காத்த அமைதி, காட்டிய கனிவு, பேசிய பொய்கள்...இப்படி ஒரு பெரிய லிஸ்ட்டிலிருந்து..

'இருந்துட்டு போகட்டும் 'எப்போதும் என்னுடன் என்று ..எதையெல்லாம் இன்னும் கைப்பற்றி கை பிடித்து செல்லப் போறோம்?

இனிமே இது எனக்கு வாழ்க்கைக்கும் வேண்டாம்னு எதை தூக்கி விட்டெறியப் போறோம்.

நம் வாழ்க்கை நம் கையில் தானே?

 ஒரு சின்ன fine tune செய்ய ஆரம்பிக்க வாழ்க்கை எனும் சங்கீதம் ஆனந்தராகமாக நகரும் தானே?

இந்த விளம்பி வருஷம் எல்லா இன்பமும் வளமும் அள்ளித் தரணும்.

மனங்கள் விரியணும்..அன்பு 

மலர்கள் பூக்கும் சோலையாக

மனிதம் தழைக்கணும்.

இந்த முறை இந்த மத்யமர் மூலமாக ஆயிரக்கணக்கான நட்புக்களுக்கு தமிழ்ப் புத்தாண்டு வாழ்த்து சொல்லும் பாக்கியம் பெற்றேன்.

மிக இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் நட்பூஸ்..

Madhyamar-live the present

 live the present

வெளியூரிலிருந்து வந்த வூட்டுக்காரர் டமால்னு ஒரு வெடிகுண்டு போட்டார்.

ஆட்டோக்காரருக்கு இன்னிக்கு இரண்டாயிரம் ரூபாய் கொடுத்தேன்.

' ஐயோ ராசா..மெளனராகம் கார்த்திக் ஸ்டைலில் Mr. ராமசாமி..Mr.ராமசாமினு முள்ளங்கி பத்தை மாதிரி இரண்டாயிரமானு நானு துரத்த..என் BP high ஆகிட்டு சொல்றேன் இருனு ஆரம்பிச்சார்.

வழக்கம்போல ட்ரெயின் லேட்டா வர ஆட்டோ தேடிய வேளையில் எல்லாரும் சகட்டு மேனிக்கு விலை ஏத்த ..ஒரு முஸ்லீம் ஆட்டோக்காரர் ( இங்கே அவர் மதம் நமக்கு தேவையில்லை) 

'சார் வாங்க இருனூற்றைம்பது கொடுங்க போதும் என்றாராம். இவரும் ஏற..வழியெல்லாம் ஒரே டென்சனாய் அவர் ஓட்ட..தானே என்ன தோன்றியதோ இவரிடம் புலம்ப் ஆரம்பித்தாராம்.

 ' என் மனைவியை இப்போ டெலிவரிக்காக ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருக்கேன் . மூவாயிரம் காலைல பத்து மணிக்குள் க்ட்டணும் . சிசேரியன் செய்யணுமாம். என்கிட்ட காசு இல்ல சார். சொந்த பந்தம் நட்பு எல்லார்க்கிட்டயும் கேட்டேன் ..கை விரிச்சுட்டாங்க..இன்னிக்கு ராத்திரி பூரா ஓட்டினா எனக்கு எப்படியும் காசு கிடைச்சுடும். அதுக்காக அடாவடியா காசு கேட்க மாட்டேன். 

ஒரு தகப்பன் , கணவனுக்குரிய பதட்டத்துடன் அவர் பேசிக் கொண்டே வந்திருக்கார்.

வீடு வந்தாச்சு. இவர் எடுத்துத் தந்தார்..இரண்டாயிரம் ரூபாய். 'சார்..என்கிட்ட சேஞ்ச் இல்லையே..என்று அவர் சொல்ல..சீக்கிரம் மீதியை சம்பாதிச்சுட்டு ஹாஸ்பிடல் போங்க என்று கூறிய இவர் 

..' பொண்ணு பிறந்தால் 'சோனா'(sona) நு வைங்க என்று வாழ்த்திட்டு வந்திருக்கார்.

sona  என்றால் ஹிந்தியில் தங்கம்..

தன்னுடைய அம்மாவின் திதிக்காக வந்தவர் ..தன்னலமே இன்றி வாழ்ந்த அவர் அம்மாவுக்காக இதை விட வேறு என்ன செய்ய முடியும்?

அவர் அம்மா..என் மாமியாரின் பெயர் தங்கமணி.

எப்பவும் ஃபோட்டோவில் இருந்தபடி சிரித்துக் கொண்டு இருக்கும் என் அம்மா..அன்பை அள்ளித் தந்த என் மாமிியார் இருவருடனும்  அடிக்கடி பேசுவேன்.

நேற்று கூட கேட்டேன்..' தங்கமணி..நீ நாளைக்கு வருவியே..உன்னை எப்படி நான் அடையாளம் கண்டு பிடிக்கிறது ' என்று.

அவள் ..எப்போதும்போல் அவள் பாணியில் காட்டி விட்டாள் போலிருக்கு.

'ஏம்ம்ப்பா..ஃபோன் நம்பர் வாங்கிண்டேளா'னு நான் கேட்டேன்.

' எதுக்கு ..உனக்கு செக் பண்ணணுமா ' என்றார்.

இல்லை இல்லை...அங்கே 'சோனா'  வா..இல்ல 'சோனு' வானு தெரிஞ்சிக்கத்தான் ' என்றேன்.

இது என்ன சொந்த சிந்து பாடவா இந்த்க தளம்னு கேட்க்கலாம்.

நம் ..மத்யமர் மனம்.. ' செய்த தர்மம் தலை காக்கும் ' அது future tense

 தக்க சமயத்தில் உயிர் காக்கும் ..காக்கணும்னு ' என்பது present.

(ஆட்டோக்காரரே..நீங்க நல்லவரா இருக்கணும்..நல்லபடியா இருக்கணும்..

என் அம்மாவும்( மாமியாரும்) இன்று உன் குடும்பத்தை வாழ்த்துவாள்.

Madhyamar- சந்தை

 சந்தை தரும் சந்தோஷம்..

மத்யமரில் திங்கள் சந்தை தினம்..என்னையும் கொஞ்சம் பின்னோக்கி போக வைத்தது.

நகரத்தை விட்டு நாட்டு வாழ்க்கை ஆரம்பித்த நாட்கள்..

year 2000. 

என் வீட்டுக்காரருக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் மத்தியப்பிரதேசத்தில் மண்டலேஷ்வர் என்ற  குக்கிராமத்திற்கு.( அலைபாயுதே வில் வரும் சிநேகிதனே பாட்டு ஷூட்டிங் எடுத்த பக்கத்து ஊர்)

நர்மதை நதியின் கரையில் , வாசலில்  விந்திய மலை  தெரியும் ரம்மியமான ஒரு இடம்.

ஆனால்..நகரத்தில் இருந்துவிட்டு ..,ஒரு பொருள் வாங்க வேண்டுமெனில் ஒரு பெரு முயற்சி எடுக்கணும்..

யாராவது கடை த்தெரு போறாங்களானு கண் கொத்திப் பாம்பா காத்திருக்கணும் பஸ் ஆட்டோ எதுவும் கிடையாது. 

ஆஃபீஸ் போற போக்கில் இவரு ' இன்னிக்கு சந்தைக்கு போய்ட்டு வா..வண்டி எல்லாரையும் கூட்டிண்டு போகும்' நு சொன்னார். நமக்கு உடனே 16 வயதினிலே கமலும் காந்திமதியும் பழைய நினப்புதான் பேராண்டினு பாட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.

மத்யானம் 2 மணிக்கு ஹார்ன் வேகமா அடித்தபடி கம்பெனி வண்டிகள் ஏதோ பரேட்டுக்கு கிளம்பறாப்போல எல்லாருக்கும் wake up call கொடுத்துண்டே போச்சு. ஒரு ஒரு வீட்டு வாசலிலும் நின்னு எசமானியம்மாவை எல்லாம் ஏத்திண்டு ..

எல்லாரும் ஏதோ பிக்னிக் போற உற்சாகத்தில் பயங்கர அலங்காரத்துடன்.

எல்லார் கையிலும் கோணிப் பை அளவுக்கு பெரிய பெரிய பைகள். நானோ நகர வாசத்தில் இருந்ததனால் எப்போதும் போல

பர்ஸ் பெரிசாவும்..பை சின்னதாகவும் ..

அதுதானே சிட்டி லைஃப்.

சந்தைக்குள் நுழையும் முன்னாடி எல்லாரும் கரெக்டா திரும்பி எங்கே வரணும்னு பேசியபடி அவரவர் தொழிலை கவனிக்க போயாச்சு. 

நமக்கு அந்த ஊர் நிமாடி பாஷையும் புரியல. 'காந்தா லோ'..'காந்தா லோ' ஒரே கூவல். என்னனு புரியாம போய்ப் பார்த்தால் நம்மூர் வெங்காயம்..கிலோ எவ்வளவு என்று ஹிந்தியில் கேட்க ..பதில் சொல்லத் தெரியாமல் போர்டை திருப்பி காண்பிச்சார் கடைக்காரர்..எனக்கு ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்துடுத்து.

5 கிலோ ..5 ரூபாய்..மேம்சாப்..10 கிலோ வாங்கிக்கோ என்றார். 10 கிலோவா..நான் என்ன செய்வேன் அதை வெச்சு..யோசிச்ச வேளை இவர் கூட வேலை செய்பவரின் மனைவி ' வாங்கிக்கோங்க..அடுத்த வாரம் வண்டி வராது..இப்ப வாங்கறது இன்னும் ஒரு மூணு வாரத்துக்கு ஸ்டாக் வெச்சுக்கணும் என்றாள்.

தக்காளி, பச்சைப் பட்டாணி, காரட், பீன்ஸ், டிண்டா, உருளை, கொத்தமல்லி ,பழங்கள் எல்லாம் அள்ளி வாங்கியாச்சு.

பை பத்தாமல் போய் அங்கேயே ஆபத்பாந்த்வனாக பை கடைக்காரரிடம் ஒரு நாலஞ்சு பை வாங்கி ரொப்பியாச்சு.

குச்சி மிட்டாய்க் கடை, ,'முதல் மரியாதை' படத்தில வர மாதிரி ஃபோட்டோ ஸ்டூடியோ, சின்ன ராட்டினம், குழந்தை களின் சந்தோஷம் , அங்கே சைடில் சைட் டிஷ்ஷுடன் சப்பாத்தி பண்ணி குடும்பத்துக்கு கொடுத்தபடி வியாபாரத்தை கவனித்த பெண்கள் துணிக் கடையெல்லாம்  கும்பல் கும்பல்.. அழகழகான சோஃபா கவர்கள், மிதியடிகள், கைவினைப் பொருட்கள்..

அடடா..சொல்ல மறந்துட்டேனே chanderi saree கடைகள். 

saree க்கு ஒரு sorry சொல்லிட்டு அப்பறமா நிதானமா வரேன்னு மனதை தேற்றியபடி

எல்லாம் முடிச்சு மீண்டும் நாய் வண்டில ஏறி வீடு வந்தாச்சு.

ஒரே மலைப்பு. ஹால் முழுக்க கல்யாணத்துக்கு வாங்கின அளவு காய்கறிகள் பழங்கள் கவ்ர்ந்திழுத்த கைவினைப் பொருட்கள்.

fridge என்னைப் பார்த்து ஒரு frightening look கொடுத்தது. மூச்சு விட கூட இடம் இல்லாமல் இப்படி முழசா உயிரை வாங்கறியேனு ஒரே புலம்பல்.

எசமானர் வீட்டுக்கு வந்தார். பெருமையா என் ஷாப்பிங் அனுபவத்தை சொல்ல..' எத்தனை டுமீல் விட்ட' என்றார்.

ஆமாம்ல..ஒரு நூறும் ஒரு ஐம்பதும்  எடுத்த ஞாபகம். (அடிக்கடி பர்ஸில் கை விட்டு அகழ்வாராய்ச்சி பண்ண வேண்டாமேனு தான்.

அங்கங்கே வாங்கிய சில்லறையை கையில் நுணுக்கிண்டுனா எல்லாத்தையும் வாங்கினேன் என்று அதிர்ச்சியில் பர்ஸில் கை விட ..எடுத்துச் சென்ற ஐநூறில் முழுசா முன்னூறைம்பது ரூபாய் ..நான் இங்கேதான் இருக்கேன்னு எட்டிப் பார்க்க..

முதல் முறை இப்படி ஒரு அனுபவம் .மறக்கவே முடியாது.

அப்பறம் west Bengal ல் bagmundi என்ற ஊரின் சந்தை..டாடா நகரின் எல்லையின் சந்தைனு..

சந்தை சந்தையா..சந்தோஷமா சுத்தினது போக..இப்போ நேரம் கிடைக்கும் போது ஓசூர் உழவர் சந்தைக்கும் போய் அள்ளி வருகிறேன்.

technology is so improved..online shopping எல்லாம் நம் வாழ்க்கையில் எத்தனை வசந்தங்கள் வேலை வாய்ப்புகள் தருகிறது என்பதை மீண்டும் 

வேம்பு இலையிலிருந்து..variety கிடைக்கும் இந்த மத்யமர் சந்தையில் பார்த்த போது ..

மகிழ்ச்சி..மடங்கானது என்பதை சொல்லவும் வேண்டுமா..